౫. అప్పమాదసుత్తవణ్ణనా

౧౫. పఞ్చమే ఏవమేవ ఖోతి యథా సబ్బసత్తానం సమ్మాసమ్బుద్ధో అగ్గో, ఏవం సబ్బేసం కుసలధమ్మానం కారాపకఅప్పమాదో అగ్గోతి దట్ఠబ్బో. నను చేస లోకియోవ, కుసలధమ్మా పన లోకుత్తరాపి. అయఞ్చ కామావచరోవ, కుసలధమ్మా పన చతుభూమకా. కథమేస తేసం అగ్గోతి? పటిలాభకత్తేన. అప్పమాదేన హి తే పటిలభన్తి, తస్మా సో తేసం అగ్గో. తేనేవ వుత్తం – సబ్బే తే అప్పమాదమూలకాతి.

జఙ్గలానన్తి పథవితలచారీనం. పాణానన్తి సపాదకపాణానం. పదజాతానీతి పదాని. సమోధానం గచ్ఛన్తీతి ఓధానం పక్ఖేపం గచ్ఛన్తి. అగ్గమక్ఖాయతీతి సేట్ఠమక్ఖాయతి. యదిదం మహన్తత్తేనాతి మహన్తభావేన అగ్గమక్ఖాయతి, న గుణగ్గేనాతి అత్థో. వస్సికన్తి సుమనపుప్ఫం. ఇదం కిర సుత్తం సుత్వా భాతియమహారాజా వీమంసితుకామతాయ ఏకస్మిం గబ్భే చతుజాతిగన్ధేహి పరిభణ్డం కత్వా సుగన్ధపుప్ఫాని ఆహరాపేత్వా ఏకస్స సముగ్గస్స మజ్ఝే సుమనపుప్ఫముట్ఠిం ఠపేత్వా సేసాని తస్స సమన్తతో ముట్ఠిం కత్వా ఠపేత్వా ద్వారం పిధాయ బహి నిక్ఖన్తో. అథస్స ముహుత్తం బహి వీతినామేత్వా ద్వారం వివరిత్వా పవిసన్తస్స సబ్బపఠమం సుమనపుప్ఫగన్ధో ఘానం పహరి. సో మహాతలస్మింయేవ మహాచేతియాభిముఖో నిపజ్జిత్వా ‘‘వస్సికం తేసం అగ్గన్తి కథేన్తేన సుకథితం సమ్మాసమ్బుద్ధేనా’’తి చేతియం వన్ది. ఖుద్దరాజానోతి ఖుద్దకరాజానో. కూటరాజానోతిపి పాఠో.