గన్థారమ్భకథా

‘‘కరుణాసీతలహదయం, పఞ్ఞాపజ్జోతవిహతమోహతమం;

సనరామరలోకగరుం, వన్దే సుగతం గతివిముత్తం.

‘‘బుద్ధోపి బుద్ధభావం, భావేత్వా చేవ సచ్ఛికత్వా చ;

యం ఉపగతో గతమలం, వన్దే తమనుత్తరం ధమ్మం.

‘‘సుగతస్స ఓరసానం, పుత్తానం మారసేనమథనానం;

అట్ఠన్నమ్పి సమూహం, సిరసా వన్దే అరియసఙ్ఘం.

‘‘ఇతి మే పసన్నమతినో, రతనత్తయవన్దనామయం పుఞ్ఞం;

యం సువిహతన్తరాయో, హుత్వా తస్సానుభావేన.

‘‘ఏకకదుకాదిపటిమణ్డితస్స అఙ్గుత్తరాగమవరస్స;

ధమ్మకథికపుఙ్గవానం, విచిత్తపటిభానజననస్స.

‘‘అత్థప్పకాసనత్థం, అట్ఠకథా ఆదితో వసిసతేహి;

పఞ్చహి యా సఙ్గీతా, అనుసఙ్గీతా చ పచ్ఛాపి.

‘‘సీహళదీపం పన ఆభతాథ వసినా మహామహిన్దేన;

ఠపితా సీహళభాసాయ, దీపవాసీనమత్థాయ.

‘‘అపనేత్వాన తతోహం, సీహళభాసం మనోరమం భాసం;

తన్తినయానుచ్ఛవికం, ఆరోపేన్తో విగతదోసం.

‘‘సమయం అవిలోమేన్తో, థేరానం థేరవంసదీపానం;

సునిపుణవినిచ్ఛయానం, మహావిహారే నివాసీనం.

‘‘హిత్వా పునప్పునాగతమత్థం, అత్థం పకాసయిస్సామి;

సుజనస్స చ తుట్ఠత్థం, చిరట్ఠితత్థఞ్చ ధమ్మస్స.

‘‘సావత్థిపభూతీనం, నగరానం వణ్ణనా కతా హేట్ఠా;

దీఘస్స మజ్ఝిమస్స చ, యా మే అత్థం వదన్తేన.

‘‘విత్థారవసేన సుదం, వత్థూని చ తత్థ యాని వుత్తాని;

తేసమ్పి న ఇధ భియ్యో, విత్థారకథం కరిస్సామి.

‘‘సుత్తానం పన అత్థా, న వినా వత్థూహి యే పకాసన్తి;

తేసం పకాసనత్థం, వత్థూనిపి దస్సయిస్సామి.

‘‘సీలకథా ధుతధమ్మా, కమ్మట్ఠానాని చేవ సబ్బాని;

చరియావిధానసహితో, ఝానసమాపత్తివిత్థారో.

‘‘సబ్బా చ అభిఞ్ఞాయో, పఞ్ఞాసఙ్కలననిచ్ఛయో చేవ;

ఖన్ధాధాతాయతనిన్ద్రియాని, అరియాని చేవ చత్తారి.

‘‘సచ్చాని పచ్చయాకారదేసనా సుపరిసుద్ధనిపుణనయా;

అవిముత్తతన్తిమగ్గా, విపస్సనాభావనా చేవ.

‘‘ఇతి పన సబ్బం యస్మా, విసుద్ధిమగ్గే మయా సుపరిసుద్ధం;

వుత్తం తస్మా భియ్యో, న తం ఇధ విచారయిస్సామి.

‘‘మజ్ఝే విసుద్ధిమగ్గో, ఏస చతున్నమ్పి ఆగమానఞ్హి;

ఠత్వా పకాసయిస్సతి, తత్థ యథాభాసితమత్థం.

‘‘ఇచ్చేవ కతో తస్మా, తమ్పి గహేత్వాన సద్ధిమేతాయ;

అట్ఠకథాయ విజానథ, అఙ్గుత్తరనిస్సితం అత్థ’’న్తి.

సంఖేపకథా