(౬౩) మానాతిమానో

౮౮౦. తత్థ కతమో మానాతిమానో? ఇధేకచ్చో జాతియా వా గోత్తేన వా కోలపుత్తియేన వా…పే… అఞ్ఞతరఞ్ఞతరేన వత్థునా పుబ్బకాలం పరేహి సదిసం అత్తానం దహతి, అపరకాలం అత్తానం సేయ్యం దహతి. యో ఏవరూపో మానో మఞ్ఞనా మఞ్ఞితత్తం ఉన్నతి ఉన్నామో ధజో సమ్పగ్గాహో కేతుకమ్యతా చిత్తస్స – అయం వుచ్చతి ‘‘మానాతిమానో’’.