(౫౨) సేయ్యస్స సేయ్యోహమస్మీతి మానో

౮౬౯. తత్థ కతమో సేయ్యస్స సేయ్యోహమస్మీతి మానో? ఇధేకచ్చో సేయ్యో హోతి జాతియా వా గోత్తేన వా కోలపుత్తియేన వా వణ్ణపోక్ఖరతాయ వా ధనేన వా అజ్ఝేనేన వా కమ్మాయతనేన వా సిప్పాయతనేన వా విజ్జాట్ఠానేన వా సుతేన వా పటిభానేన వా అఞ్ఞతరఞ్ఞతరేన వత్థునా పరేహి సేయ్యం అత్తానం దహతి; సో తం నిస్సాయ మానం జప్పేతి. యో ఏవరూపో మానో మఞ్ఞనా మఞ్ఞితత్తం ఉన్నతి ఉన్నామో ధజో సమ్పగ్గాహో కేతుకమ్యతా చిత్తస్స – అయం వుచ్చతి ‘‘సేయ్యస్స సేయ్యోహమస్మీతి మానో’’.