౧౫. పన్నరసమవగ్గో

(౧౪౮) ౪. ఖణలయముహుత్తకథా

౭౨౨. ఖణో పరినిప్ఫన్నో, లయో పరినిప్ఫన్నో, ముహుత్తం పరినిప్ఫన్నన్తి? ఆమన్తా. రూపన్తి? న హేవం వత్తబ్బే…పే… వేదనా… సఞ్ఞా… సఙ్ఖారా… విఞ్ఞాణన్తి? న హేవం వత్తబ్బే…పే….

౭౨౩. న వత్తబ్బం – ‘‘ముహుత్తం పరినిప్ఫన్నన్తి? ఆమన్తా. నను వుత్తం భగవతా – ‘‘తీణిమాని, భిక్ఖవే, కథావత్థూని! కతమాని తీణి? అతీతం వా, భిక్ఖవే, అద్ధానం ఆరబ్భ కథం కథేయ్య – ‘ఏవం అహోసి అతీతమద్ధాన’న్తి; అనాగతం వా, భిక్ఖవే, అద్ధానం ఆరబ్భ కథం కథేయ్య – ‘ఏవం భవిస్సతి అనాగతమద్ధాన’న్తి; ఏతరహి వా, భిక్ఖవే, పచ్చుప్పన్నం అద్ధానం ఆరబ్భ కథం కథేయ్య – ‘ఏవం హోతి ఏతరహి పచ్చుప్పన్న’న్తి. ఇమాని ఖో, భిక్ఖవే, తీణి కథావత్థూనీ’’తి. అత్థేవ సుత్తన్తోతి? ఆమన్తా. తేన హి ముహుత్తం పరినిప్ఫన్నన్తి.

ఖణలయముహుత్తకథా నిట్ఠితా.