౨. దోసపరిహారావబోధ-దుతియపరిచ్ఛేద

౬౮. కదాచి కవికోసల్లా, విరోధో సకలో ప్య’యం;

దోససఙ్ఖ్య మతిక్కమ్మ, గుణవీథిం విగాహతే.

౬౯. తేన వుత్తవిరోధాన, మవిరోధో యథా సియా;

తథా దోసపరిహారా, వబోధో దాని నీయతే.

తత్థ విరుద్ధత్థన్తరస్స పరిహారో యథా

౭౦. విన్దన్తం పాకసాలీనం, సాలీనం దస్సనా సుఖం;

తం కథం నామ మేఘో’యం, విసదో సుఖయే జనం?

యథా వా

౭౧. వినాయకోపి నాగో సి, గోతమోపి మహామతి;

పణీతోపి రసా’పేతో, చిత్తా మే సామి తే గతి.

అఝ’త్థస్స యథా

౭౨. కథం తాదిగుణాభావే, లోకం తోసేతి దుజ్జనో?

ఓభాసితాసేసదిసో, ఖజ్జోతో నామ కిం భవే?

౭౩. పహేలికాయ [పహేళికాయ (క.)] మారుళ్హా, న హి దుట్ఠా కిలిట్ఠతా;

పియా సుఖా’లిఙ్గితం క, మాలిఙ్గతి ను నో ఇతి.

౭౪. యమకే నో పయోజేయ్య, కిలిట్ఠపద మిచ్ఛితే;

తతో యమక మఞ్ఞం తు, సబ్బ మేతంమయం వియ.

దేసవిరోధినో యథా

౭౫. బోధిసత్తప్పభావేన, థలేపి జలజాన్య’హుం;

నుదన్తాని’వ సుచిరా, వాసక్లేసం తహిం జలే.

కాలవిరోధినో యథా

౭౬. మహానుభావ పిసునో, మునినో మన్ద మారుతో;

సబ్బోతుకమయం వాయి, ధునన్తో కుసుమం సమం.

కలావిరోధినో యథా

౭౭. నిముగ్గమానసో బుద్ధ, గుణే పఞ్చసిఖస్సపి;

తన్తిస్సర విరోధో సో, న సమ్పీణేతి కం జనం?

లోకవిరోధినో యథా

౭౮. గణయే చక్కవాళం సో, చన్దనాయపి సీతలం;

సమ్బోధి సత్త హదయో, పదిత్త’ఙ్గారపూరితం.

ఞాయవిరోధినో యథా

౭౯. పరిచ్చత్తభవోపి త్వ, ముపనీతభవో అసి;

అచిన్త్యగుణసారాయ, నమో తే మునిపుఙ్గవ.

ఆగమవిరోధినో యథా

౮౦. నేవా’లపతి కేనా’పి, వచీవిఞ్ఞత్తితో యతి;

సమ్పజానముసావాదా, ఫుసేయ్యా’పత్తిదుక్కటం.

నేయ్యస్స యథా

౮౧. మరీచిచన్దనా’లేప, లాభా సీతమరీచినో;

ఇమా సబ్బాపి ధవలా, దిసా రోచన్తి నిబ్భరం.

యథా వా

౮౨. మనోనురఞ్జనో మార, ఙ్గనాసిఙ్గారవిబ్భమో;

జినేనా’సమనుఞ్ఞాతో, మారస్స హదయా’నలో.

విసేసనాపేక్ఖస్స యథా

౮౩. అపయాతా’పరాధమ్పి, అయం వేరీ జనం జనో;

కోధపాటలభూతేన, భియ్యో పస్సతి చక్ఖునా.

హీనత్థస్స యథా

౮౪. అప్పకానమ్పి పాపానం, పభావం నాసయే బుధో;

అపి నిప్పభాతా’నీత, ఖజ్జోతో హోతి భాణుమా.

అనత్థస్స యథా

౮౫. న పాదపూరణత్థాయ, పదం యోజేయ్య కత్థచి,

యథా వన్దే మునిన్దస్స, పాదపఙ్కేరుహం వరం.

౮౬. భయకోధపసంసాది, విసేసో తాదిసో యది;

వత్తుం కామీయతే దోసో, న తత్థే’కత్థతాకతో.

యథా

౮౭. సప్పో సప్పో! అయం హన్ద, నివత్తతు భవం తతో,

యది జీవితుకామో’సి, కథం త ముపసప్పసి?

భగ్గరీతినో యథా

౮౮. యోకోచి రూపా’తిసయో, కన్తి కాపి మనోహరా;

విలాసా’తిసయో కోపి,

అహో! బుద్ధమహో’దయో.

౮౯. అబ్యామోహకరం బన్ధం, అబ్యాకిణ్ణం మనోహరం;

అదూరపద విన్యాసం, పసంసన్తి కవిస్సరా.

యథా

౯౦. నీలుప్పలా’భం నయనం, బన్ధుకరుచిరో’ధరో;

నాసా హేమ’ఙ్కుసో తేన, జినో’యం పియదస్సనో.

౯౧. సమతిక్కన్త గామ్మత్తం, కన్త వాచా’భిసఙ్ఖతం;

బన్ధనం రసహేతుత్తా, గామ్మత్తం అతివత్తతి.

యథా

౯౨. దునోతి కామచణ్డాలో, సో మం సదయ నిద్దయో;

ఈదిసం బ్యసనా’పన్నం, సుఖీపి కి ముపేక్ఖసే?

౯౩. యతిహీనపరిహారో, న పునే’దాని నీయతే;

యతో న సవను’బ్బేగం, హేట్ఠా యేసం విచారితం.

కమచ్చుతస్స యథా

౯౪. ఉదారచరితో’సి త్వం, తేనే’వా’రాధనా త్వయి;

దేసం వా దేహి గామం వా, ఖేత్తం వా మమ సోభనం.

అతివుత్తస్స యథా

౯౫. మునిన్దచన్దసమ్భూత, యసోరాసిమరీచినం;

సకలోప్య’య మాకాసో, నా’వకాసో విజమ్భనే.

౯౬. వాక్యం బ్యాపన్నచిత్తానం, అపేతత్థం అనిన్దితం;

తేను’మ్మత్తాదికానం తం, వచనా’ఞ్ఞత్ర దుస్సతి.

యథా

౯౭. సముద్దో పీయతే సో’య, మహ’మజ్జ జరాతురో;

ఇమే గజ్జన్తి జీమూతా, సక్కస్సే’రావణో పియో.

౯౮. సుఖుమాలా’విరోధిత్త, దిత్తభావప్పభావితం;

బన్ధనం బన్ధఫరుస, దోసం సందూసయేయ్య తం.

యథా

౯౯. పస్సన్తా రూపవిభవం, సుణన్తా మధురం గిరం;

చరన్తి సాధూ సమ్బుద్ధ, కాలే కేళిపరమ్ముఖా.

అపక్కమస్స యథా

౧౦౦. భావనా, దాన, సీలాని, సమ్మా సమ్పాదితాని’హ;

నిబ్బాన, భోగ, సగ్గాది, సాధనాని న సంసయో.

౧౦౧. ఉద్దిట్ఠవిసయో కోచి, విసేసో తాదిసో యది;

అను’ద్దిట్ఠేసు నేవ’త్థి, దోసో కమవిలఙ్ఘనే.

యథా

౧౦౨. కుసలా’కుసలం అబ్యా, కత’మిచ్చేసు పచ్ఛిమం;

అబ్యాకతం పాకదం న, పాకదం పఠమద్వయం.

౧౦౩. సగుణానా’వికరణే, కారణే సతి తాదిసే;

ఓచిత్యహీనతా’పత్తి, నత్థి భూతత్థసంసినో.

౧౦౪. ఓచిత్యం నామ విఞ్ఞేయ్యం, లోకే విఖ్యాత మాదరా;

తత్థో’పదేసపభవా, సుజనా కవిపుఙ్గవా.

౧౦౫. విఞ్ఞాతోచిత్యవిభవో, చిత్యహీనం పరిహరే;

తతో’చిత్యస్స సమ్పోసే,

రసపోసో సియా కతే.

యథా

౧౦౬. యో మారసేన మాసన్న, మాసన్నవిజయు’స్సవో;

తిణాయపి న మఞ్ఞిత్థ, సో వో దేతు జయం జినో.

౧౦౭. ఆరద్ధకత్తుకమ్మాది, కమా’తిక్కమలఙ్ఘనే;

భగ్గరీతివిరోధో’యం, గతిం న క్వా’పి విన్దతి.

యథా

౧౦౮. సుజన’ఞ్ఞాన మిత్థీనం, విస్సాసో నో’పపజ్జతే;

విసస్స సిఙ్గినో రోగ, నదీరాజకులస్స చ.

యథా

౧౦౯. భేసజ్జే విహితే సుద్ధ, బుద్ధాదిరతనత్తయే;

పసాద మాచరే నిచ్చం, సజ్జనే సగుణేపి చ.

ససంసయస్స యథా

౧౧౦. మునిన్దచన్దిమా’లోక, రస లోల విలోచనో;

జనో’వక్కన్తపన్థో’వ, రంసిదస్సనపీణితో.

౧౧౧. సంసయాయే’వ యంకిఞ్చి, యది కీళాదిహేతునా;

పయుజ్జతే న దోసో’వ, ససంసయసమప్పితో.

యథా

౧౧౨. యాతే దుతియం నిలయం, గరుమ్హి సకగేహతో;

పాపుణేయ్యామ నియతం, సుఖ’మజ్ఝయనా’దినా.

౧౧౩. సుభగా భగినీ సా’యం, ఏతస్సి’చ్చేవమాదికం;

న ‘గామ్మ’మితి నిద్దిట్ఠం, కవీహి సకలేహిపి.

౧౧౪. దుట్ఠా’లఙ్కారవిగమే, సోభనా’లఙ్కతిక్కమో;

అలఙ్కారపరిచ్ఛేదే, ఆవిభావం గమిస్సతి.

౧౧౫. దోసే పరీహరితు మేస వరో’పదేసో,

సత్థన్తరానుసరణేన కతో మయేవం;

విఞ్ఞాయి’మం గరువరాన’ధిక’ప్పసాదా,

దోసే పరం పరిహరేయ్య యసోభిలాసీ.

ఇతి సఙ్ఘరక్ఖితమహాసామివిరచితే సుబోధాలఙ్కారే

దోసపరిహారావబోధో నామ

దుతియో పరిచ్ఛేదో.