సఙ్గహ మహాటీకా పాఠ

గన్థారబ్భకథా

[క]

ఉదయా యస్స ఏకస్స, సద్ధమ్మరంసి జాలినో;

పబుజ్ఝింసు జనమ్బుజా, జాతిక్ఖేత్తే మహాసరే.

[ఖ]

వన్దామి తం మహాసూరం, మహామోహ తమోనుదం;

సఞ్జాతం సో హదయే మయ్హం, తమోఖన్ధం పనూదతం.

[గ]

పోరాణకేహి విఞ్ఞూహి, వణ్ణితా వణ్ణనా బహూ;

దిస్సన్తి ఇధ లోకమ్హి, అభిధమ్మత్థసఙ్గహే.

[ఘ]

న తాహి తుట్ఠిం విన్దన్తి, యే సారత్థా భిమానినో;

తే మం సఙ్గమ్మ యాచన్తి, పరమత్థస్స దీపనం.

[ఙ]

మహణ్ణవే రతనాని, ఉద్ధరిత్వా దిపవాసినం;

యథిచ్ఛకంపి దజ్జేయ్యుం, న వత్తబ్బావ ఊనతా.

[చ]

తథేవేత్థ విపులత్థా, అణ్ణవే రతనూపమా;

సతక్ఖత్తుంపి వణ్ణేయ్యుం, పరియాదిన్నా న హేస్సరే.

[ఛ]

తస్మా తాసు వణ్ణనాసు, సారమాదాయ వణ్ణనం;

నానాసారత్థ సమ్పుణ్ణం, ఉత్తాన పదబ్యఞ్జనం.

[జ]

నాతిసఙ్ఖేప విత్థారం, మన్దబుద్ధిప్పబోధనం;

కరిస్సం తం పరమత్థేసు, సుణన్తు పాటవత్థినోతి.