౧. తిఠానసుత్తం

౨౧. ‘‘తీహి, భిక్ఖవే, ఠానేహి ఉత్తరకురుకా మనుస్సా దేవే చ తావతింసే అధిగ్గణ్హన్తి జమ్బుదీపకే చ మనుస్సే. కతమేహి తీహి? అమమా, అపరిగ్గహా, నియతాయుకా, విసేసగుణా [విసేసభునో (సీ. స్యా. పీ.)] – ఇమేహి ఖో, భిక్ఖవే, తీహి ఠానేహి ఉత్తరకురుకా మనుస్సా దేవే చ తావతింసే అధిగ్గణ్హన్తి జమ్బుదీపకే చ మనుస్సే.

‘‘తీహి, భిక్ఖవే, ఠానేహి దేవా తావతింసా ఉత్తరకురుకే చ మనుస్సే అధిగ్గణ్హన్తి జమ్బుదీపకే చ మనుస్సే. కతమేహి తీహి? దిబ్బేన ఆయునా, దిబ్బేన వణ్ణేన, దిబ్బేన సుఖేన – ఇమేహి ఖో, భిక్ఖవే, తీహి ఠానేహి దేవా తావతింసా ఉత్తరకురుకే చ మనుస్సే అధిగ్గణ్హన్తి జమ్బుదీపకే చ మనుస్సే.

[కథా. ౨౭౧] ‘‘తీహి, భిక్ఖవే, ఠానేహి జమ్బుదీపకా మనుస్సా ఉత్తరకురుకే చ మనుస్సే అధిగ్గణ్హన్తి దేవే చ తావతింసే. కతమేహి తీహి? సూరా, సతిమన్తో, ఇధ బ్రహ్మచరియవాసో – ఇమేహి ఖో, భిక్ఖవే, తీహి ఠానేహి జమ్బుదీపకా మనుస్సా ఉత్తరకురుకే చ మనుస్సే అధిగ్గణ్హన్తి దేవే చ తావతింసే’’తి. పఠమం.