౧. మేత్తాసుత్తం

౧. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తత్ర ఖో భగవా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘భిక్ఖవో’’తి. ‘‘భదన్తే’’తి తే భిక్ఖూ భగవతో పచ్చస్సోసుం. భగవా ఏతదవోచ –

[అ. ని. ౧౧.౧౫] ‘‘మేత్తాయ, భిక్ఖవే, చేతోవిముత్తియా ఆసేవితాయ భావితాయ బహులీకతాయ యానీకతాయ వత్థుకతాయ అనుట్ఠితాయ పరిచితాయ సుసమారద్ధాయ అట్ఠానిసంసా పాటికఙ్ఖా. కతమే అట్ఠ? సుఖం సుపతి, సుఖం పటిబుజ్ఝతి, న పాపకం సుపినం పస్సతి, మనుస్సానం పియో హోతి, అమనుస్సానం పియో హోతి, దేవతా రక్ఖన్తి, నాస్స అగ్గి వా విసం వా సత్థం వా కమతి, ఉత్తరిం అప్పటివిజ్ఝన్తో బ్రహ్మలోకూపగో హోతి. మేత్తాయ, భిక్ఖవే, చేతోవిముత్తియా ఆసేవితాయ భావితాయ బహులీకతాయ యానీకతాయ వత్థుకతాయ అనుట్ఠితాయ పరిచితాయ సుసమారద్ధాయ ఇమే అట్ఠానిసంసా పాటికఙ్ఖా’’తి.

‘‘యో చ మేత్తం భావయతి, అప్పమాణం పటిస్సతో [పతిస్సతో (సీ.)];

తనూ సంయోజనా హోన్తి, పస్సతో ఉపధిక్ఖయం.

‘‘ఏకమ్పి చే పాణమదుట్ఠచిత్తో,

మేత్తాయతి కుసలీ తేన హోతి;

సబ్బే చ పాణే మనసానుకమ్పీ,

పహూతమరియో పకరోతి పుఞ్ఞం.

‘‘యే సత్తసణ్డం పథవిం విజేత్వా,

రాజిసయో యజమానా అనుపరియగా;

అస్సమేధం పురిసమేధం,

సమ్మాపాసం వాజపేయ్యం నిరగ్గళం.

‘‘మేత్తస్స చిత్తస్స సుభావితస్స,

కలమ్పి తే నానుభవన్తి సోళసిం;

చన్దప్పభా తారగణావ సబ్బే,

యథా న అగ్ఘన్తి కలమ్పి సోళసిం [అయం పాదో బహూసు న దిస్సతి].

‘‘యో న హన్తి న ఘాతేతి, న జినాతి న జాపయే;

మేత్తంసో సబ్బభూతానం, వేరం తస్స న కేనచీ’’తి. పఠమం;