౬. కుసినారసుత్తం

౭౬. ఏకం సమయం భగవా కుసినారాయం విహరతి ఉపవత్తనే మల్లానం సాలవనే అన్తరేన యమకసాలానం పరినిబ్బానసమయే. తత్ర ఖో భగవా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘భిక్ఖవో’’తి. ‘‘భదన్తే’’తి తే భిక్ఖూ భగవతో పచ్చస్సోసుం. భగవా ఏతదవోచ –

‘‘సియా ఖో పన, భిక్ఖవే [దీ. ని. ౨.౨౧౭], ఏకభిక్ఖుస్సపి కఙ్ఖా వా విమతి వా బుద్ధే వా ధమ్మే వా సఙ్ఘే వా మగ్గే వా పటిపదాయ వా, పుచ్ఛథ, భిక్ఖవే, మా పచ్ఛా విప్పటిసారినో అహువత్థ – ‘సమ్ముఖీభూతో నో సత్థా అహోసి, నాసక్ఖిమ్హ భగవన్తం సమ్ముఖా పటిపుచ్ఛితు’’’న్తి. ఏవం వుత్తే తే భిక్ఖూ తుణ్హీ అహేసుం. దుతియమ్పి ఖో భగవా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘సియా ఖో పన, భిక్ఖవే, ఏకభిక్ఖుస్సపి కఙ్ఖా వా విమతి వా బుద్ధే వా ధమ్మే వా సఙ్ఘే వా మగ్గే వా పటిపదాయ వా, పుచ్ఛథ, భిక్ఖవే, మా పచ్ఛా విప్పటిసారినో అహువత్థ – ‘సమ్ముఖీభూతో నో సత్థా అహోసి, నాసక్ఖిమ్హ భగవన్తం సమ్ముఖా పటిపుచ్ఛితు’’’న్తి. దుతియమ్పి ఖో తే భిక్ఖూ తుణ్హీ అహేసుం. తతియమ్పి ఖో భగవా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘సియా ఖో పన, భిక్ఖవే, ఏకభిక్ఖుస్సపి కఙ్ఖా వా విమతి వా బుద్ధే వా ధమ్మే వా సఙ్ఘే వా మగ్గే వా పటిపదాయ వా, పుచ్ఛథ, భిక్ఖవే, మా పచ్ఛా విప్పటిసారినో అహువత్థ – ‘సమ్ముఖీభూతో నో సత్థా అహోసి, నాసక్ఖిమ్హ భగవన్తం సమ్ముఖా పటిపుచ్ఛితు’’’న్తి. తతియమ్పి ఖో తే భిక్ఖూ తుణ్హీ అహేసుం.

అథ ఖో భగవా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘సియా ఖో పన, భిక్ఖవే, సత్థుగారవేనపి న పుచ్ఛేయ్యాథ, సహాయకోపి, భిక్ఖవే, సహాయకస్స ఆరోచేతూ’’తి. ఏవం వుత్తే తే భిక్ఖూ తుణ్హీ అహేసుం. అథ ఖో ఆయస్మా ఆనన్దో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘అచ్ఛరియం, భన్తే, అబ్భుతం, భన్తే! ఏవం పసన్నో అహం, భన్తే! నత్థి ఇమస్మిం భిక్ఖుసఙ్ఘే ఏకభిక్ఖుస్సపి కఙ్ఖా వా విమతి వా బుద్ధే వా ధమ్మే వా సఙ్ఘే వా మగ్గే వా పటిపదాయ వా’’తి.

‘‘పసాదా ఖో త్వం, ఆనన్ద, వదేసి. ఞాణమేవ హేత్థ, ఆనన్ద, తథాగతస్స – ‘నత్థి ఇమస్మిం భిక్ఖుసఙ్ఘే ఏకభిక్ఖుస్సపి కఙ్ఖా వా విమతి వా బుద్ధే వా ధమ్మే వా సఙ్ఘే వా మగ్గే వా పటిపదాయ వా’. ఇమేసఞ్హి, ఆనన్ద, పఞ్చన్నం భిక్ఖుసతానం యో పచ్ఛిమకో భిక్ఖు సో సోతాపన్నో అవినిపాతధమ్మో నియతో సమ్బోధిపరాయణో’’తి. ఛట్ఠం.