౩. బ్రహ్మసుత్తం

౬౩. ‘‘సబ్రహ్మకాని, భిక్ఖవే [ఇతివు. ౧౦౬], తాని కులాని యేసం పుత్తానం మాతాపితరో అజ్ఝాగారే పూజితా హోన్తి. సపుబ్బాచరియకాని, భిక్ఖవే, తాని కులాని, యేసం పుత్తానం మాతాపితరో అజ్ఝాగారే పూజితా హోన్తి. సపుబ్బదేవతాని [సపుబ్బదేవాని (స్యా. కం.)], భిక్ఖవే, తాని కులాని యేసం పుత్తానం మాతాపితరో అజ్ఝాగారే పూజితా హోన్తి. సాహునేయ్యకాని, భిక్ఖవే, తాని కులాని యేసం పుత్తానం మాతాపితరో అజ్ఝాగారే పూజితా హోన్తి.

‘‘బ్రహ్మాతి, భిక్ఖవే, మాతాపితూనం [మాతాపితున్నం (సీ. పీ.)] ఏతం అధివచనం. పుబ్బాచరియాతి, భిక్ఖవే, మాతాపితూనం ఏతం అధివచనం. పుబ్బదేవతాతి [పుబ్బదేవాతి (సీ. స్యా. కం.)], భిక్ఖవే, మాతాపితూనం ఏతం అధివచనం. ఆహునేయ్యాతి, భిక్ఖవే, మాతాపితూనం ఏతం అధివచనం. తం కిస్స హేతు? బహుకారా, భిక్ఖవే, మాతాపితరో, పుత్తానం ఆపాదకా పోసకా ఇమస్స లోకస్స దస్సేతారో’’తి.

‘‘బ్రహ్మాతి మాతాపితరో, పుబ్బాచరియాతి వుచ్చరే;

ఆహునేయ్యా చ పుత్తానం, పజాయ అనుకమ్పకా.

‘‘తస్మా హి నే నమస్సేయ్య, సక్కరేయ్య చ పణ్డితో;

అన్నేన అథ పానేన, వత్థేన సయనేన చ;

ఉచ్ఛాదనేన న్హాపనేన, పాదానం ధోవనేన చ.

‘‘తాయ నం పారిచరియాయ, మాతాపితూసు పణ్డితా;

ఇధేవ నం పసంసన్తి, పేచ్చ సగ్గే పమోదతీ’’తి. తతియం;