౨. పఞ్హబ్యాకరణసుత్తం

౪౨. ‘‘చత్తారిమాని, భిక్ఖవే, పఞ్హబ్యాకరణాని [పఞ్హాబ్యాకరణాని (క.)]. కతమాని చత్తారి? అత్థి, భిక్ఖవే, పఞ్హో ఏకంసబ్యాకరణీయో; అత్థి, భిక్ఖవే, పఞ్హో విభజ్జబ్యాకరణీయో; అత్థి, భిక్ఖవే, పఞ్హో పటిపుచ్ఛాబ్యాకరణీయో; అత్థి, భిక్ఖవే, పఞ్హో ఠపనీయో. ఇమాని ఖో, భిక్ఖవే, చత్తారి పఞ్హబ్యాకరణానీ’’తి.

‘‘ఏకంసవచనం ఏకం, విభజ్జవచనాపరం;

తతియం పటిపుచ్ఛేయ్య, చతుత్థం పన ఠాపయే.

‘‘యో చ తేసం [నేసం (సీ. స్యా. కం.)] తత్థ తత్థ, జానాతి అనుధమ్మతం;

చతుపఞ్హస్స కుసలో, ఆహు భిక్ఖుం తథావిధం.

‘‘దురాసదో దుప్పసహో, గమ్భీరో దుప్పధంసియో;

అథో అత్థే అనత్థే చ, ఉభయస్స హోతి కోవిదో [ఉభయత్థస్స కోవిదో (స్యా. కం.)].

‘‘అనత్థం పరివజ్జేతి, అత్థం గణ్హాతి పణ్డితో;

అత్థాభిసమయా ధీరో, పణ్డితోతి పవుచ్చతీ’’తి. దుతియం;