౫. బ్రహ్మచరియసుత్తం

౨౫. ‘‘నయిదం, భిక్ఖవే, బ్రహ్మచరియం వుస్సతి జనకుహనత్థం, న జనలపనత్థం, న లాభసక్కారసిలోకానిసంసత్థం, న ఇతివాదప్పమోక్ఖానిసంసత్థం, న ‘ఇతి మం జనో జానాతూ’తి. అథ ఖో ఇదం, భిక్ఖవే, బ్రహ్మచరియం వుస్సతి సంవరత్థం పహానత్థం విరాగత్థం నిరోధత్థ’’న్తి.

‘‘సంవరత్థం పహానత్థం, బ్రహ్మచరియం అనీతిహం;

అదేసయి సో భగవా, నిబ్బానోగధగామినం;

ఏస మగ్గో మహన్తేహి [మహత్తేభి (క.) ఇతివు. ౩౫], అనుయాతో మహేసిభి.

‘‘యే చ తం పటిపజ్జన్తి, యథా బుద్ధేన దేసితం;

దుక్ఖస్సన్తం కరిస్సన్తి, సత్థుసాసనకారినో’’తి. పఞ్చమం;