౫. పఞ్ఞత్తిసుత్తం

౧౫. ‘‘చతస్సో ఇమా, భిక్ఖవే, అగ్గపఞ్ఞత్తియో. కతమా చతస్సో? ఏతదగ్గం, భిక్ఖవే, అత్తభావీనం యదిదం – రాహు అసురిన్దో. ఏతదగ్గం, భిక్ఖవే, కామభోగీనం యదిదం – రాజా మన్ధాతా. ఏతదగ్గం, భిక్ఖవే, ఆధిపతేయ్యానం యదిదం – మారో పాపిమా. సదేవకే, భిక్ఖవే, లోకే సమారకే సబ్రహ్మకే సస్సమణబ్రాహ్మణియా పజాయ సదేవమనుస్సాయ తథాగతో అగ్గమక్ఖాయతి అరహం సమ్మాసమ్బుద్ధో. ఇమా ఖో, భిక్ఖవే, చతస్సో అగ్గపఞ్ఞత్తియో’’తి.

‘‘రాహుగ్గం అత్తభావీనం, మన్ధాతా కామభోగినం;

మారో ఆధిపతేయ్యానం, ఇద్ధియా యససా జలం.

‘‘ఉద్ధం తిరియం అపాచీనం, యావతా జగతో గతి;

సదేవకస్స లోకస్స, బుద్ధో అగ్గో పవుచ్చతీ’’తి. పఞ్చమం;