౮. పబ్బజితఅభిణ్హసుత్తం

౪౮. ‘‘దసయిమే, భిక్ఖవే, ధమ్మా పబ్బజితేన అభిణ్హం పచ్చవేక్ఖితబ్బా. కతమే దస? ‘వేవణ్ణియమ్హి అజ్ఝుపగతో’తి పబ్బజితేన అభిణ్హం పచ్చవేక్ఖితబ్బం; ‘పరపటిబద్ధా మే జీవికా’తి పబ్బజితేన అభిణ్హం పచ్చవేక్ఖితబ్బం; ‘అఞ్ఞో మే ఆకప్పో కరణీయో’తి పబ్బజితేన అభిణ్హం పచ్చవేక్ఖితబ్బం; ‘కచ్చి ను ఖో మే అత్తా సీలతో న ఉపవదతీ’తి పబ్బజితేన అభిణ్హం పచ్చవేక్ఖితబ్బం; ‘కచ్చి ను ఖో మం అనువిచ్చ విఞ్ఞూ సబ్రహ్మచారీ సీలతో న ఉపవదన్తీ’తి పబ్బజితేన అభిణ్హం పచ్చవేక్ఖితబ్బం; ‘సబ్బేహి మే పియేహి మనాపేహి నానాభావో వినాభావో’తి పబ్బజితేన అభిణ్హం పచ్చవేక్ఖితబ్బం; ‘కమ్మస్సకోమ్హి కమ్మదాయాదో కమ్మయోని కమ్మబన్ధు కమ్మపటిసరణో, యం కమ్మం కరిస్సామి కల్యాణం వా పాపకం వా తస్స దాయాదో భవిస్సామీ’తి పబ్బజితేన అభిణ్హం పచ్చవేక్ఖితబ్బం; ‘కథంభూతస్స మే రత్తిన్దివా వీతివత్తన్తీ’తి పబ్బజితేన అభిణ్హం పచ్చవేక్ఖితబ్బం; ‘కచ్చి ను ఖో అహం సుఞ్ఞాగారే అభిరమామీ’తి పబ్బజితేన అభిణ్హం పచ్చవేక్ఖితబ్బం; ‘అత్థి ను ఖో మే ఉత్తరి మనుస్సధమ్మో అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో, యేనాహం [యోహం (సీ. పీ. క.), సోహం (స్యా.)] పచ్ఛిమే కాలే సబ్రహ్మచారీహి పుట్ఠో న మఙ్కు భవిస్సామీ’తి పబ్బజితేన అభిణ్హం పచ్చవేక్ఖితబ్బం. ఇమే ఖో, భిక్ఖవే, దస ధమ్మా పబ్బజితేన అభిణ్హం పచ్చవేక్ఖితబ్బా’’తి. అట్ఠమం.