3-10. ஸீலஸுத்தாதி³வண்ணனா

213-220. ததியே (தீ³. நி. டீ. 2.149) து³ஸ்ஸீலோதி ஏத்த² து³-ஸத்³தோ³ அபா⁴வத்தோ² ‘‘து³ப்பஞ்ஞோ’’திஆதீ³ஸு (ம. நி. 1.449) விய, ந க³ரஹணத்தோ²தி ஆஹ ‘‘அஸீலோ நிஸ்ஸீலோ’’தி. பி⁴ன்னஸம்வரோதி ஏத்த² ஸமாதி³ன்னஸீலோ கேனசி காரணேன ஸீலபே⁴த³ம் பத்தோ, ஸோ தாவ பி⁴ன்னஸம்வரோ ஹோது. யோ பன ஸப்³பே³ன ஸப்³ப³ம் அஸமாதி³ன்னஸீலோ ஆசாரஹீனோ, ஸோ கத²ம் பி⁴ன்னஸம்வரோ நாம ஹோதீதி? ஸோபி ஸாது⁴ஸமாசாரஸ்ஸ பரிஹரணீயஸ்ஸ பே⁴தி³தத்தா பி⁴ன்னஸம்வரோ ஏவ நாம. வினட்ட²ஸம்வரோ ஸம்வரரஹிதோதி ஹி வுத்தம் ஹோதி. தம் தம் ஸிப்பட்டா²னம். மாகா⁴தகாலேதி ‘‘மா கா⁴தேத² பாணீன’’ந்தி ஏவம் மாகா⁴தகோ⁴ஸனம் கோ⁴ஸிததி³வஸே. அப்³பு⁴க்³க³ச்ச²தி பாபகோ கித்திஸத்³தோ³. அஜ்ஜா²ஸயேன மங்கு ஹோதியேவ விப்படிஸாரிபா⁴வதோ.

தஸ்ஸாதி து³ஸ்ஸீலஸ்ஸ. ஸமாதா³ய வத்திதட்டா²னந்தி உட்டா²ய ஸமுட்டா²ய கதகாரணம். ஆபாத²ம் ஆக³ச்ச²தீதி தம் மனஸோ உபட்டா²தி. உம்மீலேத்வா இத⁴லோகந்தி உம்மீலனகாலே அத்தனோ புத்ததா³ராதி³வஸேன இத⁴லோகம் பஸ்ஸதி. நிமீலேத்வா பரலோகந்தி நிமீலனகாலே க³தினிமித்துபட்டா²னவஸேன பரலோகம் பஸ்ஸதி. தேனாஹ ‘‘சத்தாரோ அபாயா’’திஆதி³. பஞ்சமபத³ந்தி ‘‘காயஸ்ஸ பே⁴தா³’’திஆதி³னா வுத்தோ பஞ்சமோ ஆதீ³னவகோட்டா²ஸோ. வுத்தவிபரியாயேனாதி வுத்தத்தா²ய ஆதீ³னவகதா²ய விபரியாயேன ‘‘அப்பமத்தோ தம் தம் கஸிவணிஜ்ஜாதி³ம் யதா²காலம் ஸம்பாதே³தும் ஸக்கோதீ’’திஆதி³னா. பாஸம்ஸம் ஸீலமஸ்ஸ அத்தீ²தி ஸீலவா. ஸீலஸம்பன்னோதி ஸீலேன ஸமன்னாக³தோ ஸம்பன்னஸீலோதி ஏவமாதி³கம் பன அத்த²வசனம் ஸுகரந்தி அனாமட்ட²ம். சதுத்தா²தீ³னி உத்தானத்தா²னேவ.

ஸீலஸுத்தாதி³வண்ணனா நிட்டி²தா.

அக்கோஸகவக்³க³வண்ணனா நிட்டி²தா.