4. காரணபாலீஸுத்தவண்ணனா

194. சதுத்தே² பண்டி³தோ மஞ்ஞேதி ஏத்த² மஞ்ஞேதி இத³ம் ‘‘மஞ்ஞதீ’’தி இமினா ஸமானத்த²ம் நிபாதபத³ம். தஸ்ஸ இதி-ஸத்³த³ம் ஆனேத்வா அத்த²ம் த³ஸ்ஸேந்தோ ‘‘பண்டி³தோதி மஞ்ஞதீ’’தி ஆஹ. அனுமதிபுச்சா²வஸேன சேதம் வுத்தம். தேனேவாஹ ‘‘உதா³ஹு நோ’’தி. ‘‘தம் கிம் மஞ்ஞதி ப⁴வம் பிங்கி³யானீ ஸமணஸ்ஸ கோ³தமஸ்ஸ பஞ்ஞாவேய்யத்திய’’ந்தி வுத்தமேவத்த²ம் புன க³ண்ஹந்தோ ‘‘பண்டி³தோ மஞ்ஞே’’தி ஆஹ, தஸ்மா வுத்தம் ‘‘ப⁴வம் பிங்கி³யானீ ஸமணம் கோ³தமம் பண்டி³தோதி மஞ்ஞதி உதா³ஹு நோ’’தி, யதா² தே க²மேய்ய, ததா² நம் கதே²ஹீதி அதி⁴ப்பாயோ. அஹம் கோ நாம, மம அவிஸயோ ஏஸோதி த³ஸ்ஸேதி. கோ சாதி ஹேதுனிஸ்ஸக்கே பச்சத்தவசனந்தி ஆஹ ‘‘குதோ சா’’தி. ததா² சாஹ ‘‘கேன காரணேன ஜானிஸ்ஸாமீ’’தி, யேன காரணேன ஸமணஸ்ஸ கோ³தமஸ்ஸ பஞ்ஞாவேய்யத்தியம் ஜானேய்யம், தம் காரணம் மயி நத்தீ²தி அதி⁴ப்பாயோ. பு³த்³தோ⁴யேவ ப⁴வேய்ய அபு³த்³த⁴ஸ்ஸ ஸப்³ப³தா² பு³த்³த⁴ஞாணானுபா⁴வம் ஜானிதும் அஸக்குணேய்யத்தாதி. வுத்தஞ்ஹேதம் – ‘‘அப்பமத்தகம் பனேதம், பி⁴க்க²வே, ஓரமத்தகம் ஸீலமத்தகம், யேன புது²ஜ்ஜனோ ததா²க³தஸ்ஸ வண்ணம் வத³மானோ வதே³ய்ய (தீ³. நி. 1.7). அத்தி², பி⁴க்க²வே, அஞ்ஞேவ த⁴ம்மா க³ம்பீ⁴ரா து³த்³த³ஸா து³ரனுபோ³தா⁴…பே… யேஹி ததா²க³தஸ்ஸ யதா²பூ⁴தம் வண்ணம் ஸம்மா வத³மானோ வதே³ய்யா’’தி (தீ³. நி. 1.28) ச. ஏத்தா²தி ‘‘ஸோபி நூனஸ்ஸ தாதி³ஸோ’’தி ஏதஸ்மிம் பதே³.

பஸத்த²ப்பஸத்தோ²தி பஸத்தே²ஹி பாஸம்ஸேஹி அத்தனோ கு³ணேஹேவ ஸோ பஸத்தோ², ந தஸ்ஸ கித்தினா, பஸம்ஸாஸபா⁴வேனேவ பாஸம்ஸோதி அத்தோ². தேனாஹ ‘‘ஸப்³ப³கு³ணான’’ந்திஆதி³. மணிரதனந்தி சக்கவத்தினோ மணிரதனம்.

ஸதே³வகே பாஸம்ஸானம்பி பாஸம்ஸோதி த³ஸ்ஸேதும் ‘‘பஸத்தே²ஹி வா’’தி து³தியவிகப்போ க³ஹிதோ. அரணீயதோ அத்தோ², ஸோ ஏவ வஸதீதி வஸோதி அத்த²வஸோ. தஸ்ஸ தஸ்ஸ பயோக³ஸ்ஸ ஆனிஸம்ஸபூ⁴தம் ப²லந்தி ஆஹ ‘‘அத்த²வஸந்தி அத்தா²னிஸம்ஸ’’ந்தி. அத்தோ² வா ப²லம் தத³தீ⁴னவுத்திதாய வஸோ ஏதஸ்ஸாதி அத்த²வஸோ, காரணம்.

கு²த்³த³கமதூ⁴தி கு²த்³த³கமக்கி²காஹி கதத³ண்ட³கமது⁴. அனேளகந்தி நித்³தோ³ஸம் அபக³தமக்கி²கண்ட³கம்.

உதா³ஹரீயதி உப்³பே³க³பீதிவஸேனாதி உதா³னம், ததா² வா உதா³ஹரணம் உதா³னம். தேனாஹ ‘‘உதா³ஹாரம் உதா³ஹரீ’’தி. யதா² பன தம் வசனம் உதா³னந்தி வுச்சதி, தம் த³ஸ்ஸேதும் ‘‘யதா² ஹீ’’திஆதி³ வுத்தம். ஸேஸம் ஸுவிஞ்ஞேய்யமேவ.

காரணபாலீஸுத்தவண்ணனா நிட்டி²தா.