9. விக்³கா³ஹிககதா²ஸுத்தம்

1079. ‘‘மா, பி⁴க்க²வே, விக்³கா³ஹிககத²ம் கதே²ய்யாத² [கதே²த² (ஸீ. ஸ்யா. கம்.)] – ‘ந த்வம் இமம் த⁴ம்மவினயம் ஆஜானாஸி, அஹம் இமம் த⁴ம்மவினயம் ஆஜானாமி. கிம் த்வம் இமம் த⁴ம்மவினயம் ஆஜானிஸ்ஸஸி! மிச்சா²படிபன்னோ த்வமஸி, அஹமஸ்மி ஸம்மாபடிபன்னோ. ஸஹிதம் மே, அஸஹிதம் தே. புரேவசனீயம் பச்சா² அவச, பச்சா²வசனீயம் புரே அவச. அதி⁴சிண்ணம் [அசிண்ணம் (ஸ்யா. கம். பீ.)] தே விபராவத்தம். ஆரோபிதோ தே வாதோ³, சர வாத³ப்பமோக்கா²ய. நிக்³க³ஹிதோஸி, நிப்³பே³டே²ஹி வா ஸசே பஹோஸீ’தி. தம் கிஸ்ஸ ஹேது? நேஸா, பி⁴க்க²வே, கதா² அத்த²ஸம்ஹிதா நாதி³ப்³ரஹ்மசரியகா ந நிப்³பி³தா³ய ந விராகா³ய ந நிரோதா⁴ய ந உபஸமாய ந அபி⁴ஞ்ஞாய ந ஸம்போ³தா⁴ய ந நிப்³பா³னாய ஸம்வத்ததி.

‘‘கதே²ந்தா ச கோ² தும்ஹே, பி⁴க்க²வே, ‘இத³ம் து³க்க²’ந்தி கதே²ய்யாத², ‘அயம் து³க்க²ஸமுத³யோ’தி கதே²ய்யாத², ‘அயம் து³க்க²னிரோதோ⁴’தி கதே²ய்யாத², ‘அயம் து³க்க²னிரோத⁴கா³மினீ படிபதா³’தி கதே²ய்யாத²…பே… யோகோ³ கரணீயோ’’தி. நவமம்.