7. வேத³னாபஞ்ஹாஸுத்தம்

320. ‘‘‘வேத³னா, வேத³னா’தி, ஆவுஸோ ஸாரிபுத்த, வுச்சதி. கதமா நு கோ², ஆவுஸோ, வேத³னா’’தி? ‘‘திஸ்ஸோ இமாவுஸோ, வேத³னா. கதமா திஸ்ஸோ? ஸுகா² வேத³னா, து³க்கா² வேத³னா, அது³க்க²மஸுகா² வேத³னா – இமா கோ², ஆவுஸோ, திஸ்ஸோ வேத³னா’’தி. ‘‘அத்தி² பனாவுஸோ, மக்³கோ³ அத்தி² படிபதா³, ஏதாஸம் திஸ்ஸன்னம் வேத³னானம் பரிஞ்ஞாயா’’தி? ‘‘அத்தி² கோ², ஆவுஸோ, மக்³கோ³ அத்தி² படிபதா³, ஏதாஸம் திஸ்ஸன்னம் வேத³னானம் பரிஞ்ஞாயா’’தி. ‘‘கதமோ பனாவுஸோ, மக்³கோ³ கதமா படிபதா³, ஏதாஸம் திஸ்ஸன்னம் வேத³னானம் பரிஞ்ஞாயா’’தி? ‘‘அயமேவ கோ², ஆவுஸோ, அரியோ அட்ட²ங்கி³கோ மக்³கோ³, ஏதாஸம் திஸ்ஸன்னம் வேத³னானம் பரிஞ்ஞாய, ஸேய்யதி²த³ம் – ஸம்மாதி³ட்டி² ஸம்மாஸங்கப்போ ஸம்மாவாசா ஸம்மாகம்மந்தோ ஸம்மாஆஜீவோ ஸம்மாவாயாமோ ஸம்மாஸதி ஸம்மாஸமாதி⁴. அயம் கோ², ஆவுஸோ, மக்³கோ³ அயம் படிபதா³, ஏதாஸம் திஸ்ஸன்னம் வேத³னானம் பரிஞ்ஞாயா’’தி. ‘‘ப⁴த்³த³கோ, ஆவுஸோ, மக்³கோ³ ப⁴த்³தி³கா படிபதா³, ஏதாஸம் திஸ்ஸன்னம் வேத³னானம் பரிஞ்ஞாய. அலஞ்ச பனாவுஸோ ஸாரிபுத்த, அப்பமாதா³யா’’தி. ஸத்தமம்.