6. ரூபஸஞ்ஞாஸுத்தம்

307. ஸாவத்தி²னிதா³னம். ‘‘ரூபஸஞ்ஞா, பி⁴க்க²வே, அனிச்சா விபரிணாமீ அஞ்ஞதா²பா⁴வீ; ஸத்³த³ஸஞ்ஞா… க³ந்த⁴ஸஞ்ஞா… ரஸஸஞ்ஞா… போ²ட்ட²ப்³ப³ஸஞ்ஞா… த⁴ம்மஸஞ்ஞா அனிச்சா விபரிணாமீ அஞ்ஞதா²பா⁴வீ. யோ, பி⁴க்க²வே, இமே த⁴ம்மே ஏவம் ஸத்³த³ஹதி அதி⁴முச்சதி, அயம் வுச்சதி ‘ஸத்³தா⁴னுஸாரீ…பே… ஸம்போ³தி⁴பராயனோ’’’தி. ச²ட்ட²ம்.