2. ரூபஸுத்தம்

303. ஸாவத்தி²னிதா³னம். ‘‘ரூபா, பி⁴க்க²வே, அனிச்சா விபரிணாமினோ அஞ்ஞதா²பா⁴வினோ; ஸத்³தா³ அனிச்சா விபரிணாமினோ அஞ்ஞதா²பா⁴வினோ; க³ந்தா⁴ அனிச்சா விபரிணாமினோ அஞ்ஞதா²பா⁴வினோ; ரஸா அனிச்சா விபரிணாமினோ அஞ்ஞதா²பா⁴வினோ; போ²ட்ட²ப்³பா³ அனிச்சா விபரிணாமினோ அஞ்ஞதா²பா⁴வினோ; த⁴ம்மா அனிச்சா விபரிணாமினோ அஞ்ஞதா²பா⁴வினோ. யோ, பி⁴க்க²வே, இமே த⁴ம்மே ஏவம் ஸத்³த³ஹதி அதி⁴முச்சதி, அயம் வுச்சதி ஸத்³தா⁴னுஸாரீ, ஓக்கந்தோ ஸம்மத்தனியாமம், ஸப்புரிஸபூ⁴மிம் ஓக்கந்தோ, வீதிவத்தோ புது²ஜ்ஜனபூ⁴மிம்; அப⁴ப்³போ³ தம் கம்மம் காதும், யம் கம்மம் கத்வா நிரயம் வா திரச்சா²னயோனிம் வா பேத்திவிஸயம் வா உபபஜ்ஜேய்ய; அப⁴ப்³போ³ ச தாவ காலம் காதும் யாவ ந ஸோதாபத்திப²லம் ஸச்சி²கரோதி’’.

‘‘யஸ்ஸ கோ², பி⁴க்க²வே, இமே த⁴ம்மா ஏவம் பஞ்ஞாய மத்தஸோ நிஜ்ஜா²னம் க²மந்தி, அயம் வுச்சதி – ‘த⁴ம்மானுஸாரீ, ஓக்கந்தோ ஸம்மத்தனியாமம், ஸப்புரிஸபூ⁴மிம் ஓக்கந்தோ, வீதிவத்தோ புது²ஜ்ஜனபூ⁴மிம்; அப⁴ப்³போ³ தம் கம்மம் காதும், யம் கம்மம் கத்வா நிரயம் வா திரச்சா²னயோனிம் வா பேத்திவிஸயம் வா உபபஜ்ஜேய்ய; அப⁴ப்³போ³ ச தாவ காலம் காதும் யாவ ந ஸோதாபத்திப²லம் ஸச்சி²கரோதி’. யோ, பி⁴க்க²வே, இமே த⁴ம்மே ஏவம் பஜானாதி ஏவம் பஸ்ஸதி, அயம் வுச்சதி – ‘ஸோதாபன்னோ அவினிபாதத⁴ம்மோ நியதோ ஸம்போ³தி⁴பராயனோ’’’தி. து³தியம்.