11. ஸிங்கா³லஸுத்தம்

233. ஸாவத்தி²யம் விஹரதி…பே… ‘‘அஸ்ஸுத்த² நோ தும்ஹே, பி⁴க்க²வே, ரத்தியா பச்சூஸஸமயம் ஜரஸிங்கா³லஸ்ஸ வஸ்ஸமானஸ்ஸா’’தி? ‘‘ஏவம், ப⁴ந்தே’’. ‘‘ஏஸோ கோ², பி⁴க்க²வே, ஜரஸிங்கா³லோ உக்கண்ட³கேன நாம ரோக³ஜாதேன பு²ட்டோ². ஸோ யேன யேன இச்ச²தி தேன தேன க³ச்ச²தி; யத்த² யத்த² இச்ச²தி தத்த² தத்த² திட்ட²தி; யத்த² யத்த² இச்ச²தி தத்த² தத்த² நிஸீத³தி; யத்த² யத்த² இச்ச²தி தத்த² தத்த² நிபஜ்ஜதி; ஸீதகோபி நம் வாதோ உபவாயதி. ஸாது⁴ க்²வஸ்ஸ, பி⁴க்க²வே, யம் இதே⁴கச்சோ ஸக்யபுத்தியபடிஞ்ஞோ ஏவரூபம்பி அத்தபா⁴வபடிலாப⁴ம் படிஸம்வேதி³யேத². தஸ்மாதிஹ, பி⁴க்க²வே, ஏவம் ஸிக்கி²தப்³ப³ம் – ‘அப்பமத்தா விஹரிஸ்ஸாமா’தி. ஏவஞ்ஹி வோ, பி⁴க்க²வே, ஸிக்கி²தப்³ப³’’ந்தி. ஏகாத³ஸமம்.