8. குலக⁴ரணீஸுத்தம்

228. ஏகம் ஸமயம் அஞ்ஞதரோ பி⁴க்கு² கோஸலேஸு விஹரதி அஞ்ஞதரஸ்மிம் வனஸண்டே³. தேன கோ² பன ஸமயேன ஸோ பி⁴க்கு² அஞ்ஞதரஸ்மிம் குலே அதிவேலம் அஜ்ஜோ²கா³ள்ஹப்பத்தோ விஹரதி. அத² கோ² யா தஸ்மிம் வனஸண்டே³ அதி⁴வத்தா² தே³வதா தஸ்ஸ பி⁴க்கு²னோ அனுகம்பிகா அத்த²காமா தம் பி⁴க்கு²ம் ஸம்வேஜேதுகாமா யா தஸ்மிம் குலே குலக⁴ரணீ, தஸ்ஸா வண்ணம் அபி⁴னிம்மினித்வா யேன ஸோ பி⁴க்கு² தேனுபஸங்கமி; உபஸங்கமித்வா தம் பி⁴க்கு²ம் கா³தா²ய அஜ்ஜ²பா⁴ஸி –

‘‘நதீ³தீரேஸு ஸண்டா²னே, ஸபா⁴ஸு ரதி²யாஸு ச;

ஜனா ஸங்க³ம்ம மந்தேந்தி, மஞ்ச தஞ்ச [த்வஞ்ச (க.)] கிமந்தர’’ந்தி.

‘‘ப³ஹூஹி ஸத்³தா³ பச்சூஹா, க²மிதப்³பா³ தபஸ்ஸினா;

ந தேன மங்கு ஹோதப்³ப³ம், ந ஹி தேன கிலிஸ்ஸதி.

‘‘யோ ச ஸத்³த³பரித்தாஸீ, வனே வாதமிகோ³ யதா²;

லஹுசித்தோதி தம் ஆஹு, நாஸ்ஸ ஸம்பஜ்ஜதே வத’’ந்தி.