9. வஜ்ஜிபுத்தஸுத்தம்

229. ஏகம் ஸமயம் அஞ்ஞதரோ வஜ்ஜிபுத்தகோ பி⁴க்கு² வேஸாலியம் விஹரதி அஞ்ஞதரஸ்மிம் வனஸண்டே³. தேன கோ² பன ஸமயேன வேஸாலியம் வஜ்ஜிபுத்தகோ ஸப்³ப³ரத்திசாரோ ஹோதி. அத² கோ² ஸோ பி⁴க்கு² வேஸாலியா தூரிய-தாளித-வாதி³த-நிக்³கோ⁴ஸஸத்³த³ம் ஸுத்வா பரிதே³வமானோ தாயம் வேலாயம் இமம் கா³த²ம் அபா⁴ஸி –

‘‘ஏககா மயம் அரஞ்ஞே விஹராம,

அபவித்³த⁴ம்வ [அபவிட்ட²ம்வ (ஸ்யா. கம்.)] வனஸ்மிம் தா³ருகம்;

ஏதாதி³ஸிகாய ரத்தியா,

கோ ஸு நாமம்ஹேஹி [நாம அம்ஹேஹி (ஸீ. பீ.)] பாபியோ’’தி.

அத² கோ² யா தஸ்மிம் வனஸண்டே³ அதி⁴வத்தா² தே³வதா தஸ்ஸ பி⁴க்கு²னோ அனுகம்பிகா அத்த²காமா தம் பி⁴க்கு²ம் ஸம்வேஜேதுகாமா யேன ஸோ பி⁴க்கு² தேனுபஸங்கமி; உபஸங்கமித்வா தம் பி⁴க்கு²ம் கா³தா²ய அஜ்ஜ²பா⁴ஸி –

‘‘ஏககோவ த்வம் அரஞ்ஞே விஹரஸி, அபவித்³த⁴ம்வ வனஸ்மிம் தா³ருகம்;

தஸ்ஸ தே ப³ஹுகா பிஹயந்தி, நேரயிகா விய ஸக்³க³கா³மின’’ந்தி.

அத² கோ² ஸோ பி⁴க்கு² தாய தே³வதாய ஸம்வேஜிதோ ஸம்வேக³மாபாதீ³தி.