14. க³ந்த⁴த்தே²னஸுத்தம்

234. ஏகம் ஸமயம் அஞ்ஞதரோ பி⁴க்கு² கோஸலேஸு விஹரதி அஞ்ஞதரஸ்மிம் வனஸண்டே³. தேன கோ² பன ஸமயேன ஸோ பி⁴க்கு² பச்சா²ப⁴த்தம் பிண்ட³பாதபடிக்கந்தோ போக்க²ரணிம் ஓகா³ஹேத்வா பது³மம் உபஸிங்க⁴தி. அத² கோ² யா தஸ்மிம் வனஸண்டே³ அதி⁴வத்தா² தே³வதா தஸ்ஸ பி⁴க்கு²னோ அனுகம்பிகா அத்த²காமா தம் பி⁴க்கு²ம் ஸம்வேஜேதுகாமா யேன ஸோ பி⁴க்கு² தேனுபஸங்கமி; உபஸங்கமித்வா தம் பி⁴க்கு²ம் கா³தா²ய அஜ்ஜ²பா⁴ஸி –

‘‘யமேதம் வாரிஜம் புப்ப²ம், அதி³ன்னம் உபஸிங்க⁴ஸி;

ஏகங்க³மேதம் தே²ய்யானம், க³ந்த⁴த்தே²னோஸி மாரிஸா’’தி.

‘‘ந ஹராமி ந ப⁴ஞ்ஜாமி, ஆரா ஸிங்கா⁴மி வாரிஜம்;

அத² கேன நு வண்ணேன, க³ந்த⁴த்தே²னோதி வுச்சதி.

‘‘ய்வாயம் பி⁴ஸானி க²னதி, புண்ட³ரீகானி ப⁴ஞ்ஜதி;

ஏவம் ஆகிண்ணகம்மந்தோ, கஸ்மா ஏஸோ ந வுச்சதீ’’தி.

‘‘ஆகிண்ணலுத்³தோ³ புரிஸோ, தா⁴திசேலம்வ மக்கி²தோ;

தஸ்மிம் மே வசனம் நத்தி², த்வஞ்சாரஹாமி வத்தவே.

‘‘அனங்க³ணஸ்ஸ போஸஸ்ஸ, நிச்சம் ஸுசிக³வேஸினோ;

வாலக்³க³மத்தம் பாபஸ்ஸ, அப்³பா⁴மத்தம்வ கா²யதீ’’தி.

‘‘அத்³தா⁴ மம் யக்க² ஜானாஸி, அதோ² மே அனுகம்பஸி;

புனபி யக்க² வஜ்ஜாஸி, யதா³ பஸ்ஸஸி ஏதி³ஸ’’ந்தி.

‘‘நேவ தம் உபஜீவாம, நபி தே ப⁴தகாம்ஹஸே;

த்வமேவ பி⁴க்கு² ஜானேய்ய, யேன க³ச்சே²ய்ய ஸுக்³க³தி’’ந்தி.

அத² கோ² ஸோ பி⁴க்கு² தாய தே³வதாய ஸம்வேஜிதோ ஸம்வேக³மாபாதீ³தி.

வனஸம்யுத்தம் ஸமத்தம்.