3. பேஸலஸுத்தம்

211. ஏகம் ஸமயம் ஆயஸ்மா வங்கீ³ஸோ ஆளவியம் விஹரதி அக்³கா³ளவே சேதியே ஆயஸ்மதா நிக்³ரோத⁴கப்பேன உபஜ்ஜா²யேன ஸத்³தி⁴ம். தேன கோ² பன ஸமயேன ஆயஸ்மா வங்கீ³ஸோ அத்தனோ படிபா⁴னேன அஞ்ஞே பேஸலே பி⁴க்கூ² அதிமஞ்ஞதி. அத² கோ² ஆயஸ்மதோ வங்கீ³ஸஸ்ஸ ஏதத³ஹோஸி – ‘‘அலாபா⁴ வத மே, ந வத மே லாபா⁴; து³ல்லத்³த⁴ம் வத மே, ந வத மே ஸுலத்³த⁴ம்; ய்வாஹம் அத்தனோ படிபா⁴னேன அஞ்ஞே பேஸலே பி⁴க்கூ² அதிமஞ்ஞாமீ’’தி. அத² கோ² ஆயஸ்மா வங்கீ³ஸோ அத்தனாவ அத்தனோ விப்படிஸாரம் உப்பாதே³த்வா தாயம் வேலாயம் இமா கா³தா²யோ அபா⁴ஸி –

‘‘மானம் பஜஹஸ்ஸு கோ³தம, மானபத²ஞ்ச பஜஹஸ்ஸு;

அஸேஸம் மானபத²ஸ்மிம், ஸமுச்சி²தோ விப்படிஸாரீஹுவா சிரரத்தம்.

‘‘மக்கே²ன மக்கி²தா பஜா, மானஹதா நிரயம் பபதந்தி;

ஸோசந்தி ஜனா சிரரத்தம், மானஹதா நிரயம் உபபன்னா.

‘‘ந ஹி ஸோசதி பி⁴க்கு² கதா³சி, மக்³க³ஜினோ ஸம்மாபடிபன்னோ;

கித்திஞ்ச ஸுக²ஞ்ச அனுபோ⁴தி, த⁴ம்மத³ஸோதி தமாஹு பஹிதத்தம்.

‘‘தஸ்மா அகி²லோத⁴ பதா⁴னவா, நீவரணானி பஹாய விஸுத்³தோ⁴;

மானஞ்ச பஹாய அஸேஸம், விஜ்ஜாயந்தகரோ ஸமிதாவீ’’தி.