4. ஆனந்த³ஸுத்தம்

212. ஏகம் ஸமயம் ஆயஸ்மா ஆனந்தோ³ ஸாவத்தி²யம் விஹரதி ஜேதவனே அனாத²பிண்டி³கஸ்ஸ ஆராமே. அத² கோ² ஆயஸ்மா ஆனந்தோ³ புப்³ப³ண்ஹஸமயம் நிவாஸேத்வா பத்தசீவரமாதா³ய ஸாவத்தி²ம் பிண்டா³ய பாவிஸி ஆயஸ்மதா வங்கீ³ஸேன பச்சா²ஸமணேன. தேன கோ² பன ஸமயேன ஆயஸ்மதோ வங்கீ³ஸஸ்ஸ அனபி⁴ரதி உப்பன்னா ஹோதி, ராகோ³ சித்தம் அனுத்³த⁴ம்ஸேதி. அத² கோ² ஆயஸ்மா வங்கீ³ஸோ ஆயஸ்மந்தம் ஆனந்த³ம் கா³தா²ய அஜ்ஜ²பா⁴ஸி –

‘‘காமராகே³ன ட³ய்ஹாமி, சித்தம் மே பரிட³ய்ஹதி;

ஸாது⁴ நிப்³பா³பனம் ப்³ரூஹி, அனுகம்பாய கோ³தமா’’தி.

‘‘ஸஞ்ஞாய விபரியேஸா, சித்தம் தே பரிட³ய்ஹதி;

நிமித்தம் பரிவஜ்ஜேஹி, ஸுப⁴ம் ராகூ³பஸம்ஹிதம்.

‘‘ஸங்கா²ரே பரதோ பஸ்ஸ, து³க்க²தோ மா ச அத்ததோ;

நிப்³பா³பேஹி மஹாராக³ம், மா ட³ய்ஹித்தோ² புனப்புனம்.

‘‘அஸுபா⁴ய சித்தம் பா⁴வேஹி, ஏகக்³க³ம் ஸுஸமாஹிதம்;

ஸதி காயக³தா த்யத்து², நிப்³பி³தா³ப³ஹுலோ ப⁴வ.

‘‘அனிமித்தஞ்ச பா⁴வேஹி, மானானுஸயமுஜ்ஜஹ;

ததோ மானாபி⁴ஸமயா, உபஸந்தோ சரிஸ்ஸஸீ’’தி.