6. பச்சனீகஸுத்தம்

202. ஸாவத்தி²னிதா³னம். தேன கோ² பன ஸமயேன பச்சனீகஸாதோ நாம ப்³ராஹ்மணோ ஸாவத்தி²யம் படிவஸதி. அத² கோ² பச்சனீகஸாதஸ்ஸ ப்³ராஹ்மணஸ்ஸ ஏதத³ஹோஸி – ‘‘யம்னூனாஹம் யேன ஸமணோ கோ³தமோ தேனுபஸங்கமேய்யம். யம் யதே³வ ஸமணோ கோ³தமோ பா⁴ஸிஸ்ஸதி தம் ததே³வஸ்ஸாஹம் [ததே³வ ஸாஹம் (க.)] பச்சனீகாஸ்ஸ’’ந்தி [பச்சனீகஸ்ஸந்தி (பீ.), பச்சனீகஸாதந்தி (க.)]. தேன கோ² பன ஸமயேன ப⁴க³வா அப்³போ⁴காஸே சங்கமதி. அத² கோ² பச்சனீகஸாதோ ப்³ராஹ்மணோ யேன ப⁴க³வா தேனுபஸங்கமி; உபஸங்கமித்வா ப⁴க³வந்தம் சங்கமந்தம் ஏதத³வோச – ‘ப⁴ண ஸமணத⁴ம்ம’ந்தி.

‘‘ந பச்சனீகஸாதேன, ஸுவிஜானம் ஸுபா⁴ஸிதம்;

உபக்கிலிட்ட²சித்தேன, ஸாரம்ப⁴ப³ஹுலேன ச.

‘‘யோ ச வினேய்ய ஸாரம்ப⁴ம், அப்பஸாத³ஞ்ச சேதஸோ;

ஆகா⁴தம் படினிஸ்ஸஜ்ஜ, ஸ வே [ஸசே (ஸ்யா. கம். க.)] ஜஞ்ஞா ஸுபா⁴ஸித’’ந்தி.

ஏவம் வுத்தே, பச்சனீகஸாதோ ப்³ராஹ்மணோ ப⁴க³வந்தம் ஏதத³வோச – ‘‘அபி⁴க்கந்தம், போ⁴ கோ³தம, அபி⁴க்கந்தம், போ⁴ கோ³தம…பே… உபாஸகம் மம் ப⁴வம் கோ³தமோ தா⁴ரேது அஜ்ஜதக்³கே³ பாணுபேதம் ஸரணம் க³த’’ந்தி.