7. உபசாலாஸுத்தம்

168. ஸாவத்தி²னிதா³னம். அத² கோ² உபசாலா பி⁴க்கு²னீ புப்³ப³ண்ஹஸமயம் நிவாஸேத்வா…பே… அஞ்ஞதரஸ்மிம் ருக்க²மூலே தி³வாவிஹாரம் நிஸீதி³. அத² கோ² மாரோ பாபிமா யேன உபசாலா பி⁴க்கு²னீ தேனுபஸங்கமி; உபஸங்கமித்வா உபசாலம் பி⁴க்கு²னிம் ஏதத³வோச – ‘‘கத்த² நு த்வம், பி⁴க்கு²னி, உப்பஜ்ஜிதுகாமா’’தி? ‘‘ந க்²வாஹம், ஆவுஸோ, கத்த²சி உப்பஜ்ஜிதுகாமா’’தி.

‘‘தாவதிம்ஸா ச யாமா ச, துஸிதா சாபி தே³வதா;

நிம்மானரதினோ தே³வா, யே தே³வா வஸவத்தினோ;

தத்த² சித்தம் பணிதே⁴ஹி, ரதிம் பச்சனுபோ⁴ஸ்ஸஸீ’’தி.

‘‘தாவதிம்ஸா ச யாமா ச, துஸிதா சாபி தே³வதா;

நிம்மானரதினோ தே³வா, யே தே³வா வஸவத்தினோ;

காமப³ந்த⁴னப³த்³தா⁴ தே, ஏந்தி மாரவஸம் புன.

‘‘ஸப்³போ³ ஆதீ³பிதோ [ஸப்³போ³வ ஆதி³த்தோ (ஸ்யா. கம்.)] லோகோ, ஸப்³போ³ லோகோ பதூ⁴பிதோ;

ஸப்³போ³ பஜ்ஜலிதோ [பஜ்ஜலிதோ (ஸப்³ப³த்த²)] லோகோ, ஸப்³போ³ லோகோ பகம்பிதோ.

‘‘அகம்பிதம் அபஜ்ஜலிதம் [அசலிதம் (ஸீ. ஸ்யா. கம். பீ.)], அபுது²ஜ்ஜனஸேவிதம்;

அக³தி யத்த² மாரஸ்ஸ, தத்த² மே நிரதோ மனோ’’தி.

அத² கோ² மாரோ பாபிமா ‘‘ஜானாதி மம் உபசாலா பி⁴க்கு²னீ’’தி து³க்கீ² து³ம்மனோ தத்தே²வந்தரதா⁴யீதி.