1. ஆளவிகாஸுத்தம்

162. ஏவம் மே ஸுதம் – ஏகம் ஸமயம் ப⁴க³வா ஸாவத்தி²யம் விஹரதி ஜேதவனே அனாத²பிண்டி³கஸ்ஸ ஆராமே. அத² கோ² ஆளவிகா பி⁴க்கு²னீ புப்³ப³ண்ஹஸமயம் நிவாஸேத்வா பத்தசீவரமாதா³ய ஸாவத்தி²ம் பிண்டா³ய பாவிஸி. ஸாவத்தி²யம் பிண்டா³ய சரித்வா பச்சா²ப⁴த்தம் பிண்ட³பாதபடிக்கந்தா யேன அந்த⁴வனம் தேனுபஸங்கமி விவேகத்தி²னீ. அத² கோ² மாரோ பாபிமா ஆளவிகாய பி⁴க்கு²னியா ப⁴யம் ச²ம்பி⁴தத்தம் லோமஹம்ஸம் உப்பாதே³துகாமோ விவேகம்ஹா சாவேதுகாமோ யேன ஆளவிகா பி⁴க்கு²னீ தேனுபஸங்கமி; உபஸங்கமித்வா ஆளவிகம் பி⁴க்கு²னிம் கா³தா²ய அஜ்ஜ²பா⁴ஸி –

‘‘நத்தி² நிஸ்ஸரணம் லோகே, கிம் விவேகேன காஹஸி;

பு⁴ஞ்ஜஸ்ஸு காமரதியோ, மாஹு பச்சா²னுதாபினீ’’தி.

அத² கோ² ஆளவிகாய பி⁴க்கு²னியா ஏதத³ஹோஸி – ‘‘கோ நு க்²வாயம் மனுஸ்ஸோ வா அமனுஸ்ஸோ வா கா³த²ம் பா⁴ஸதீ’’தி? அத² கோ² ஆளவிகாய பி⁴க்கு²னியா ஏதத³ஹோஸி – ‘‘மாரோ கோ² அயம் பாபிமா மம ப⁴யம் ச²ம்பி⁴தத்தம் லோமஹம்ஸம் உப்பாதே³துகாமோ விவேகம்ஹா சாவேதுகாமோ கா³த²ம் பா⁴ஸதீ’’தி. அத² கோ² ஆளவிகா பி⁴க்கு²னீ ‘‘மாரோ அயம் பாபிமா’’ இதி விதி³த்வா மாரம் பாபிமந்தம் கா³தா²ஹி பச்சபா⁴ஸி –

‘‘அத்தி² நிஸ்ஸரணம் லோகே, பஞ்ஞாய மே ஸுபு²ஸ்ஸிதம் [ஸுப²ஸ்ஸிதம் (ஸீ. பீ.)];

பமத்தப³ந்து⁴ பாபிம, ந த்வம் ஜானாஸி தம் பத³ம்.

‘‘ஸத்திஸூலூபமா காமா, க²ந்தா⁴ஸம் அதி⁴குட்டனா;

யம் த்வம் காமரதிம் ப்³ரூஸி, அரதி மய்ஹ ஸா அஹூ’’தி.

அத² கோ² மாரோ பாபிமா ‘‘ஜானாதி மம் ஆளவிகா பி⁴க்கு²னீ’’தி து³க்கீ² து³ம்மனோ தத்தே²வந்தரதா⁴யீதி.