7. ச²ப²ஸ்ஸாயதனஸுத்தம்

153. ஏகம் ஸமயம் ப⁴க³வா வேஸாலியம் விஹரதி மஹாவனே கூடாகா³ரஸாலாயம். தேன கோ² பன ஸமயேன ப⁴க³வா ச²ன்னம் ப²ஸ்ஸாயதனானம் உபாதா³ய பி⁴க்கூ²னம் த⁴ம்மியா கதா²ய ஸந்த³ஸ்ஸேதி ஸமாத³பேதி ஸமுத்தேஜேதி ஸம்பஹம்ஸேதி. தே ச பி⁴க்கூ² அட்டி²ம் கத்வா மனஸி கத்வா ஸப்³ப³சேதஸா ஸமன்னாஹரித்வா ஓஹிதஸோதா த⁴ம்மம் ஸுணந்தி.

அத² கோ² மாரஸ்ஸ பாபிமதோ ஏதத³ஹோஸி – ‘‘அயம் கோ² ஸமணோ கோ³தமோ ச²ன்னம் ப²ஸ்ஸாயதனானம் உபாதா³ய பி⁴க்கூ²னம் த⁴ம்மியா கதா²ய ஸந்த³ஸ்ஸேதி ஸமாத³பேதி ஸமுத்தேஜேதி ஸப்பஹம்ஸேதி. தே ச பி⁴க்கூ² அட்டி²ம் கத்வா மனஸி கத்வா ஸப்³ப³சேதஸா ஸமன்னாஹரித்வா ஓஹிதஸோதா த⁴ம்மம் ஸுணந்தி. யம்னூனாஹம் யேன ஸமணோ கோ³தமோ தேனுபஸங்கமேய்யம் விசக்கு²கம்மாயா’’தி. அத² கோ² மாரோ பாபிமா யேன ப⁴க³வா தேனுபஸங்கமி; உபஸங்கமித்வா ப⁴க³வதோ அவிதூ³ரே மஹந்தம் ப⁴யபே⁴ரவம் ஸத்³த³மகாஸி, அபிஸ்ஸுத³ம் பத²வீ மஞ்ஞே உந்த்³ரீயதி [உத்³ரீயதி (ஸீ. ஸ்யா. கம். பீ) உ + த³ர + ய + தி = உத்³ரீயதி]. அத² கோ² அஞ்ஞதரோ பி⁴க்கு² அஞ்ஞதரம் பி⁴க்கு²ம் ஏதத³வோச – ‘‘பி⁴க்கு², பி⁴க்கு², ஏஸா பத²வீ மஞ்ஞே உந்த்³ரீயதீ’’தி. ஏவம் வுத்தே, ப⁴க³வா தம் பி⁴க்கு²ம் ஏதத³வோச – ‘‘நேஸா பி⁴க்கு² பத²வீ உந்த்³ரீயதி. மாரோ ஏஸோ பாபிமா தும்ஹாகம் விசக்கு²கம்மாய ஆக³தோ’’தி. அத² கோ² ப⁴க³வா ‘‘மாரோ அயம் பாபிமா’’ இதி விதி³த்வா மாரம் பாபிமந்தம் கா³தா²ய அஜ்ஜ²பா⁴ஸி –

‘‘ரூபா ஸத்³தா³ ரஸா க³ந்தா⁴, ப²ஸ்ஸா த⁴ம்மா ச கேவலா;

ஏதம் லோகாமிஸம் கோ⁴ரம், ஏத்த² லோகோ விமுச்சி²தோ.

‘‘ஏதஞ்ச ஸமதிக்கம்ம, ஸதோ பு³த்³த⁴ஸ்ஸ ஸாவகோ;

மாரதே⁴ய்யம் அதிக்கம்ம, ஆதி³ச்சோவ விரோசதீ’’தி.

அத² கோ² மாரோ பாபிமா…பே… தத்தே²வந்தரதா⁴யீதி.