7. கங்கா²ரேவதஸுத்தம்

47. ஏவம் மே ஸுதம் – ஏகம் ஸமயம் ப⁴க³வா ஸாவத்தி²யம் விஹரதி ஜேதவனே அனாத²பிண்டி³கஸ்ஸ ஆராமே. தேன கோ² பன ஸமயேன ஆயஸ்மா கங்கா²ரேவதோ ப⁴க³வதோ அவிதூ³ரே நிஸின்னோ ஹோதி பல்லங்கம் ஆபு⁴ஜித்வா உஜும் காயம் பணிதா⁴ய அத்தனோ கங்கா²விதரணவிஸுத்³தி⁴ம் பச்சவேக்க²மானோ.

அத்³த³ஸா கோ² ப⁴க³வா ஆயஸ்மந்தம் கங்கா²ரேவதம் அவிதூ³ரே நிஸின்னம் பல்லங்கம் ஆபு⁴ஜித்வா உஜும் காயம் பணிதா⁴ய அத்தனோ கங்கா²விதரணவிஸுத்³தி⁴ம் பச்சவேக்க²மானம்.

அத² கோ² ப⁴க³வா ஏதமத்த²ம் விதி³த்வா தாயம் வேலாயம் இமம் உதா³னம் உதா³னேஸி –

‘‘யா காசி கங்கா² இத⁴ வா ஹுரம் வா,

ஸகவேதி³யா வா பரவேதி³யா வா;

யே ஜா²யினோ தா பஜஹந்தி ஸப்³பா³,

ஆதாபினோ ப்³ரஹ்மசரியம் சரந்தா’’தி. ஸத்தமம்;