9. உபஸேனஸுத்தம்

39. ஏவம் மே ஸுதம் – ஏகம் ஸமயம் ப⁴க³வா ராஜக³ஹே விஹரதி வேளுவனே கலந்த³கனிவாபே. அத² கோ² ஆயஸ்மதோ உபஸேனஸ்ஸ வங்க³ந்தபுத்தஸ்ஸ ரஹோக³தஸ்ஸ படிஸல்லீனஸ்ஸ ஏவம் சேதஸோ பரிவிதக்கோ உத³பாதி³ – ‘‘லாபா⁴ வத மே, ஸுலத்³த⁴ம் வத மே, ஸத்தா² ச மே ப⁴க³வா அரஹம் ஸம்மாஸம்பு³த்³தோ⁴; ஸ்வாக்கா²தே சம்ஹி த⁴ம்மவினயே அகா³ரஸ்மா அனகா³ரியம் பப்³ப³ஜிதோ; ஸப்³ரஹ்மசாரினோ ச மே ஸீலவந்தோ கல்யாணத⁴ம்மா; ஸீலேஸு சம்ஹி பரிபூரகாரீ; ஸுஸமாஹிதோ சம்ஹி ஏகக்³க³சித்தோ; அரஹா சம்ஹி கீ²ணாஸவோ; மஹித்³தி⁴கோ சம்ஹி மஹானுபா⁴வோ. ப⁴த்³த³கம் மே ஜீவிதம், ப⁴த்³த³கம் மரண’’ந்தி.

அத² கோ² ப⁴க³வா ஆயஸ்மதோ உபஸேனஸ்ஸ வங்க³ந்தபுத்தஸ்ஸ சேதஸா சேதோபரிவிதக்கமஞ்ஞாய தாயம் வேலாயம் இமம் உதா³னம் உதா³னேஸி –

‘‘யம் ஜீவிதம் ந தபதி, மரணந்தே ந ஸோசதி;

ஸ வே தி³ட்ட²பதோ³ தீ⁴ரோ, ஸோகமஜ்ஜே² ந ஸோசதி.

‘‘உச்சி²ன்னப⁴வதண்ஹஸ்ஸ, ஸந்தசித்தஸ்ஸ பி⁴க்கு²னோ;

விக்கீ²ணோ ஜாதிஸம்ஸாரோ, நத்தி² தஸ்ஸ புனப்³ப⁴வோ’’தி. நவமம்;