7. ஸோசேய்யஸுத்தம்

66. வுத்தஞ்ஹேதம் ப⁴க³வதா, வுத்தமரஹதாதி மே ஸுதம் –

‘‘தீணிமானி, பி⁴க்க²வே, ஸோசேய்யானி. கதமானி தீணி? காயஸோசேய்யம், வசீஸோசேய்யம், மனோஸோசேய்யம் – இமானி கோ², பி⁴க்க²வே, தீணி ஸோசேய்யானீ’’தி. ஏதமத்த²ம் ப⁴க³வா அவோச. தத்தே²தம் இதி வுச்சதி –

‘‘காயஸுசிம் வசீஸுசிம் [வாசாஸுசிம் (க.)], சேதோஸுசிமனாஸவம்;

ஸுசிம் ஸோசேய்யஸம்பன்னம், ஆஹு ஸப்³ப³ப்பஹாயின’’ந்தி [ஆஹு நின்ஹாதபாபகந்தி (அ. நி. 3.122) யுத்ததரம்].

அயம்பி அத்தோ² வுத்தோ ப⁴க³வதா, இதி மே ஸுதந்தி. ஸத்தமம்.