2. நந்த³திஸுத்தவண்ணனா

12. து³தியே நந்த³தீதி துஸ்ஸதி அத்தமனோ ஹோதி. புத்திமாதி ப³ஹுபுத்தோ. தஸ்ஸ ஹி ஏகச்சே புத்தா கஸிகம்மம் கத்வா த⁴ஞ்ஞஸ்ஸ கோட்டே² பூரேந்தி, ஏகச்சே வணிஜ்ஜம் கத்வா ஹிரஞ்ஞஸுவண்ணம் ஆஹரந்தி, ஏகச்சே ராஜானம் உபட்ட²ஹித்வா யானவாஹனகா³மனிக³மாதீ³னி லப⁴ந்தி. அத² தேஸம் ஆனுபா⁴வஸங்கா²தம் ஸிரிம் அனுப⁴வமானா மாதா வா பிதா வா நந்த³தி. ச²ணதி³வஸாதீ³ஸு வா மண்டி³தபஸாதி⁴தே புத்தே ஸம்பத்திம் அனுப⁴வமானே தி³ஸ்வா நந்த³தீதி, ‘‘நந்த³தி புத்தேஹி புத்திமா’’தி ஆஹ. கோ³ஹி ததே²வாதி யதா² புத்திமா புத்தேஹி, ததா² கோ³ஸாமிகோபி ஸம்பன்னம் கோ³மண்ட³லம் தி³ஸ்வா கா³வோ நிஸ்ஸாய கோ³ரஸஸம்பத்திம் அனுப⁴வமானோ கோ³ஹி நந்த³தி. உபதீ⁴ ஹி நரஸ்ஸ நந்த³னாதி, ஏத்த² உபதீ⁴தி சத்தாரோ உபதீ⁴ – காமூபதி⁴, க²ந்தூ⁴பதி⁴, கிலேஸூபதி⁴, அபி⁴ஸங்கா²ரூபதீ⁴தி. காமாபி ஹி ‘‘யம் பஞ்ச காமகு³ணே படிச்ச உப்பஜ்ஜதி ஸுக²ம் ஸோமனஸ்ஸம், அயம் காமானம் அஸ்ஸாதோ³’’தி (ம. நி. 1.166) ஏவம் வுத்தஸ்ஸ ஸுக²ஸ்ஸ அதி⁴ட்டா²னபா⁴வதோ ‘‘உபதி⁴யதி ஏத்த² ஸுக²’’ந்தி இமினா வசனத்தே²ன உபதீ⁴தி வுச்சதி. க²ந்தா⁴பி க²ந்த⁴மூலகஸ்ஸ து³க்க²ஸ்ஸ அதி⁴ட்டா²னபா⁴வதோ, கிலேஸாபி அபாயது³க்க²ஸ்ஸ அதி⁴ட்டா²னபா⁴வதோ, அபி⁴ஸங்கா²ராபி ப⁴வது³க்க²ஸ்ஸ அதி⁴ட்டா²னபா⁴வதோதி. இத⁴ பன காமூபதி⁴ அதி⁴ப்பேதோ. பஞ்ச ஹி காமகு³ணா தேபூ⁴மிகாதி³பாஸாத³-உளாரஸயன-வத்தா²லங்கார-நாடகபரிவாராதி³வஸேன பச்சுபட்டி²தா பீதிஸோமனஸ்ஸம் உபஸம்ஹரமானா நரம் நந்த³யந்தி. தஸ்மா யதா² புத்தா ச கா³வோ ச, ஏவம் இமேபி உபதீ⁴ ஹி நரஸ்ஸ நந்த³னாதி வேதி³தப்³பா³. ந ஹி ஸோ நந்த³தி யோ நிரூபதீ⁴தி யோ காமகு³ணஸம்பத்திரஹிதோ த³லித்³தோ³ து³ல்லப⁴கா⁴ஸச்சா²த³னோ, ந ஹி ஸோ நந்த³தி. ஏவரூபோ மனுஸ்ஸபேதோ ச மனுஸ்ஸனேரயிகோ ச கிம் நந்தி³ஸ்ஸதி ப⁴க³வாதி ஆஹ.

இத³ம் ஸுத்வா ஸத்தா² சிந்தேஸி – ‘‘அயம் தே³வதா ஸோகவத்து²மேவ நந்த³வத்து²ம் கரோதி, ஸோகவத்து²பா⁴வமஸ்ஸா தீ³பேஸ்ஸாமீ’’தி ப²லேன ப²லம் பாதேந்தோ விய தாயேவ உபமாய தஸ்ஸா வாத³ம் பி⁴ந்த³ந்தோ தமேவ கா³த²ம் பரிவத்தேத்வா ஸோசதீதி ஆஹ. தத்த² ஸோசதி புத்தேஹீதி விதே³ஸக³மனாதி³வஸேன புத்தேஸு நட்டே²ஸுபி நஸ்ஸந்தேஸுபி இதா³னி நஸ்ஸிஸ்ஸந்தீதி நாஸஸங்கீபி ஸோசதி, ததா² மதேஸுபி மரந்தேஸுபி சோரேஹி ராஜபுரிஸேஹி க³ஹிதேஸு வா பச்சத்தி²கானம் ஹத்த²ம் உபக³தேஸு வா மரணஸங்கீபி ஹுத்வா ஸோசதி. ருக்க²பப்³ப³தாதீ³ஹி பதித்வா ஹத்த²பாதா³தீ³னம் பே⁴த³வஸேன பி⁴ன்னேஸுபி பி⁴ஜ்ஜந்தேஸுபி பே⁴த³ஸங்கீபி ஹுத்வா ஸோசதி. யதா² ச புத்தேஹி புத்திமா, கோ³ஸாமிகோபி ததே²வ நவஹாகாரேஹி கோ³ஹி ஸோசதி. உபதீ⁴ ஹி நரஸ்ஸ ஸோசனாதி யதா² ச புத்தகா³வோ, ஏவம் பஞ்ச காமகு³ணோபதீ⁴பி –

‘‘தஸ்ஸ சே காமயானஸ்ஸ, ச²ந்த³ஜாதஸ்ஸ ஜந்துனோ;

தே காமா பரிஹாயந்தி, ஸல்லவித்³தோ⁴வ ருப்பதீ’’தி. (ஸு. நி. 773) –

வுத்தனயேன நரம் ஸோசந்தி. தஸ்மா நரஸ்ஸ ஸோசனா ஸோகவத்து²கமேவாதி வேதி³தப்³பா³. ந ஹி ஸோ ஸோசதி, யோ நிரூபதீ⁴தி யஸ்ஸ பன சதுப்³பி³தா⁴பேதே உபதி⁴யோ நத்தி², ஸோ நிருபதி⁴ மஹாகீ²ணாஸவோ கிம் ஸோசிஸ்ஸதி, ந ஸோசதி தே³வதேதி.

நந்த³திஸுத்தவண்ணனா நிட்டி²தா.