10. கப்படகுரத்தே²ரகா³தா²வண்ணனா

அயமிதி கப்படோதி ஆயஸ்மதோ கப்படகுரத்தே²ரஸ்ஸ கா³தா². கா உப்பத்தி. அயம்பி புரிமபு³த்³தே⁴ஸு கதாதி⁴காரோ தத்த² தத்த² ப⁴வே புஞ்ஞானி உபசினந்தோ விபஸ்ஸிஸ்ஸ ப⁴க³வதோ காலே குலகே³ஹே நிப்³ப³த்தித்வா விஞ்ஞுதம் பத்தோ ஏகதி³வஸம் ப⁴க³வந்தம் வினதாய நாம நதி³யா தீரே அஞ்ஞதரஸ்மிம் ருக்க²மூலே நிஸின்னம் தி³ஸ்வா பஸன்னமானஸோ கேதகபுப்பே²ஹி பூஜம் அகாஸி. ஸோ தேன புஞ்ஞகம்மேன தே³வமனுஸ்ஸேஸு ஸம்ஸரந்தோ இமஸ்மிம் பு³த்³து⁴ப்பாதே³ ஸாவத்தி²யம் து³க்³க³தகுலே நிப்³ப³த்தித்வா யாவ வயப்பத்தி, தாவ அஞ்ஞம் உபாயம் அஜானந்தோ கப்படக²ண்ட³னிவாஸனோ ஸராவஹத்தோ² தத்த² தத்த² குரம் பரியேஸந்தோ விசரி, தேன கப்படகுரோத்வேவ பஞ்ஞாயித்த². ஸோ வயப்பத்தோ திணம் விக்கிணித்வா ஜீவிகம் கப்பேந்தோ ஏகதி³வஸம் திணலாவனத்த²ம் அரஞ்ஞம் க³தோ தத்த² அஞ்ஞதரம் கீ²ணாஸவத்தே²ரம் தி³ஸ்வா தம் உபஸங்கமித்வா வந்தி³த்வா நிஸீதி³. தஸ்ஸ தே²ரோ த⁴ம்மம் கதே²ஸி. ஸோ த⁴ம்மம் ஸுத்வா படிலத்³த⁴ஸத்³தோ⁴ ‘‘கிம் மே இமாய கிச்ச²ஜீவிகாயா’’தி பப்³ப³ஜித்வா அத்தனோ நிவத்த²கப்படசோளம் ஏகஸ்மிம் டா²னே நிக்கி²பி. யதா³ சஸ்ஸ அனபி⁴ரதி உப்பஜ்ஜதி, ததா³ தம் கப்படம் ஓலோகேந்தஸ்ஸ அனபி⁴ரதி விக³ச்ச²தி, ஸம்வேக³ம் படிலபி⁴. ஏவம் கரோந்தோ ஸத்தக்க²த்தும் உப்பப்³ப³ஜி. தஸ்ஸ தம் காரணம் பி⁴க்கூ² ப⁴க³வதோ ஆரோசேஸும். அதே²கதி³வஸம் கப்படகுரோ பி⁴க்கு² த⁴ம்மஸபா⁴யம் பரிஸபரியந்தே நிஸின்னோ நித்³தா³யதி, தம் ப⁴க³வா சோதே³ந்தோ –

199. ‘‘அயமிதி கப்படோ கப்படகுரோ, அச்சா²ய அதிப⁴ரிதாய;

அமதக⁴டிகாயம் த⁴ம்மகடமத்தோ, கதபத³ம் ஜா²னானி ஓசேதும்.

200. ‘‘மா கோ² த்வம் கப்பட பசாலேஸி, மா த்வம் உபகண்ணம்ஹி தாளேஸ்ஸம்;

ந ஹி த்வம் கப்பட மத்தமஞ்ஞாஸி, ஸங்க⁴மஜ்ஜ²ம்ஹி பசலாயமானோ’’தி. –

கா³தா²த்³வயம் அபா⁴ஸி.

தத்த² அயமிதி கப்படோ கப்படகுரோதி கப்படகுரோ பி⁴க்கு² ‘‘அயம் மம கப்படோ, இமம் பரித³ஹித்வா யதா² ததா² ஜீவாமீ’’தி ஏவம் உப்பன்னமிச்சா²விதக்கோ அச்சா²ய அதிப⁴ரிதாய அமதக⁴டிகாயம் மம அமதக⁴டே தஹம் தஹம் வஸ்ஸந்தே ‘‘அமதமதி⁴க³தம் அஹமனுஸாஸாமி, அஹம் த⁴ம்மம் தே³ஸேமி’’ (மஹாவ. 12; ம. நி. 1.286; 2.342). ‘‘அந்தீ⁴பூ⁴தஸ்மிம் லோகஸ்மிம், ஆஹஞ்ச²ம் அமதது³ந்து³பி⁴’’ந்திஆதி³னா (மஹாவ. 11; ம. நி. 1.285; 2.341) கோ⁴ஸேத்வா மயா த⁴ம்மாமதே பவஸ்ஸியமானே கதபத³ம் ஜா²னானி ஓசேதும் லோகியலோகுத்தரஜ்ஜா²னானி உபசேதும் பா⁴வேதும் கதபத³ம் கடமக்³க³விஹிதபா⁴வனாமக்³க³ம் இத³ம் மம ஸாஸனம், ததா²பி த⁴ம்மகடமத்தோ மம ஸாஸனத⁴ம்மதோ உக்கண்ட²சித்தோ அபக³தமானஸோ கப்படகுரோதி தம் சோதே³த்வா புனபிஸ்ஸ ஸஹோட்³ட⁴ம் சோரம் க³ண்ஹந்தோ விய பமாத³விஹாரம் த³ஸ்ஸேந்தோ ‘‘மா கோ² த்வம், கப்பட, பசாலேஸீ’’தி கா³த²மாஹ.

தத்த² மா கோ² த்வம், கப்பட, பசாலேஸீதி த்வம், கப்படகுர, ‘‘மம த⁴ம்மம் ஸுணிஸ்ஸாமீ’’தி நிஸீதி³த்வா மா கோ² பசாலேஸி மா பசலாஹி மா நித்³த³ம் உபக³ச்சி². மா த்வம் உபகண்ணம்ஹி தாளேஸ்ஸந்தி தம் நித்³தா³யமானம் உபகண்ணம்ஹி கண்ணஸமீபே தே³ஸனாஹத்தே²ன அஹம் மா பதாளேஸ்ஸம். யதா² இதோ பரம் கிலேஸப்பஹானாய அஹம் தம் ந ஓவதே³ய்யம், ததா² படிபஜ்ஜாஹீதி அத்தோ². ந ஹி த்வம், கப்பட, மத்தமஞ்ஞாஸீதி த்வம், கப்பட, ஸங்க⁴மஜ்ஜ²ம்ஹி பசலாயமானோ மத்தம் பமாணம் ந வா மஞ்ஞஸி, ‘‘அயமதிது³ல்லபோ⁴ க²ணோ படிலத்³தோ⁴, ஸோ மா உபஜ்ஜ²கா³’’தி ஏத்தகம்பி ந ஜானாஸி, பஸ்ஸ யாவ ச தே அபரத்³த⁴ந்தி சோதே³ஸி.

ஏவம் ப⁴க³வதா த்³வீஹி கா³தா²ஹி கா³ள்ஹம் தம் நிக்³க³ய்ஹ சோத³னாய கதாய அட்டி²வேத⁴வித்³தோ⁴ விய சண்ட³க³ஜோ மக்³க³ம் ஓதரந்தோ விய ச ஸஞ்ஜாதஸம்வேகோ³ விபஸ்ஸனம் பட்ட²பேத்வா நசிரஸ்ஸேவ அரஹத்தம் பாபுணி. தேன வுத்தம் அபதா³னே (அப. தே²ர 2.52.17-22) –

‘‘வினதானதி³யா தீரே, விஹாஸி புரிஸுத்தமோ;

அத்³த³ஸம் விரஜம் பு³த்³த⁴ம், ஏகக்³க³ம் ஸுஸமாஹிதம்.

‘‘மது⁴க³ந்த⁴ஸ்ஸ புப்பே²ன, கேதகஸ்ஸ அஹம் ததா³;

பஸன்னசித்தோ ஸுமனோ, பு³த்³த⁴ஸேட்ட²மபூஜயிம்.

‘‘ஏகனவுதிதோ கப்பே, யம் புப்ப²மபி⁴பூஜயிம்;

து³க்³க³திம் நாபி⁴ஜானாமி, பு³த்³த⁴பூஜாயித³ம் ப²லம்.

‘‘கிலேஸா ஜா²பிதா மய்ஹம்…பே… கதம் பு³த்³த⁴ஸ்ஸ ஸாஸன’’ந்தி.

அரஹத்தம் பன பத்வா ஸத்தா²ரா வுத்தகா³தா²த்³வயமேவ அத்தனோ அரஹத்தாதி⁴க³மனஸ்ஸ அங்குஸபூ⁴தந்தி பச்சுதா³ஹாஸி. தேனஸ்ஸ ததே³வ அஞ்ஞாப்³யாகரணம் அஹோஸீதி.

கப்படகுரத்தே²ரகா³தா²வண்ணனா நிட்டி²தா.

சதுத்த²வக்³க³வண்ணனா நிட்டி²தா.