4. க³ங்கா³தீரியத்தே²ரகா³தா²வண்ணனா

திண்ணம் மே தாலபத்தானந்திஆதி³கா ஆயஸ்மதோ க³ங்கா³தீரியத்தே²ரஸ்ஸ கா³தா². கா உப்பத்தி? அயம் கிர பது³முத்தரஸ்ஸ ப⁴க³வதோ காலே குலகே³ஹே நிப்³ப³த்தித்வா விஞ்ஞுதம் பத்தோ ஸாஸனே அபி⁴ப்பஸன்னோ ஹுத்வா பி⁴க்கு²ஸங்க⁴ஸ்ஸ பானீயமதா³ஸி. ஸோ தேன புஞ்ஞகம்மேன தே³வலோகே நிப்³ப³த்தித்வா அபராபரம் புஞ்ஞானி கத்வா தே³வமனுஸ்ஸேஸு ஸம்ஸரந்தோ இமஸ்மிம் பு³த்³து⁴ப்பாதே³ ஸாவத்தி²யம் அஞ்ஞதரஸ்ஸ க³ஹபதிஸ்ஸ புத்தோ ஹுத்வா நிப்³ப³த்தி, ‘‘த³த்தோ’’திஸ்ஸ நாமம் அஹோஸி. ஸோ வயப்பத்தோ க⁴ராவாஸம் வஸந்தோ அக³மனீயட்டா²னபா⁴வம் அஜானித்வா வீதிக்கமம் கத்வா புன அக³மனீயட்டா²னபா⁴வம் ஞத்வா ஸம்வேக³ஜாதோ பப்³ப³ஜித்வா தம் கம்மம் ஜிகு³ச்சி²த்வா லூக²படிபத்திம் அனுதிட்ட²ந்தோ பம்ஸுகூலசீவரம் ச²வஸித்தஸதி³ஸம் மத்திகாபத்தஞ்ச க³ஹேத்வா க³ங்கா³தீரே தீஹி தாலபத்தேஹி குடிகம் கத்வா விஹாஸி, தேனேவஸ்ஸ க³ங்கா³தீரியோதி ஸமஞ்ஞா அஹோஸி. ஸோ ‘‘அரஹத்தம் அப்பத்வா ந கேனசி ஸல்லபிஸ்ஸாமீ’’தி சித்தம் அதி⁴ட்டா²ய பட²மம் ஸம்வச்ச²ரம் துண்ஹீபூ⁴தோ வசீபே⁴த³ம் அகரோந்தோவ விஹாஸி. து³தியே ஸம்வச்ச²ரே கோ³சரகா³மே அஞ்ஞதராய இத்தி²யா ‘‘மூகோ³ நு கோ² நோ’’தி வீமம்ஸிதுகாமாய பத்தே கீ²ரம் ஆஸிஞ்சந்தியா ஹத்த²விஹாரே கதேபி ஓகிரிதே, ‘‘அலம், ப⁴கி³னீ’’தி வாசம் நிச்ச²ரி. ததியே பன ஸம்வச்ச²ரே அந்தரவஸ்ஸேவ க⁴டயந்தோ வாயமந்தோ அரஹத்தம் பாபுணி, தேன வுத்தம் அபதா³னே (அப. தே²ர 2.50.51-56) –

‘‘பது³முத்தரபு³த்³த⁴ஸ்ஸ, பி⁴க்கு²ஸங்கே⁴ அனுத்தரே;

பஸன்னசித்தோ ஸுமனோ, பானீக⁴டமபூரயிம்.

‘‘பப்³ப³தக்³கே³ து³மக்³கே³ வா, ஆகாஸே வாத² பூ⁴மியம்;

யதா³ பானீயமிச்சா²மி, கி²ப்பம் நிப்³ப³த்ததே மம.

‘‘ஸதஸஹஸ்ஸிதோ கப்பே, யம் தா³னமத³தி³ம் ததா³;

து³க்³க³திம் நாபி⁴ஜானாமி, த³கதா³னஸ்ஸித³ம் ப²லம்.

‘‘கிலேஸா ஜா²பிதா மய்ஹம்…பே… கதம் பு³த்³த⁴ஸ்ஸ ஸாஸன’’ந்தி.

அரஹா பன ஹுத்வா அத்தனோ புப்³ப³பா⁴க³படிபத்தியா விபா⁴வனமுகே²ன அஞ்ஞம் ப்³யாகரோந்தோ –

127. ‘‘திண்ணம் மே தாலபத்தானம், க³ங்கா³தீரே குடீ கதா;

ச²வஸித்தோவ மே பத்தோ, பம்ஸுகூலஞ்ச சீவரம்.

128. ‘‘த்³வின்னம் அந்தரவஸ்ஸானம், ஏகா வாசா மே பா⁴ஸிதா;

ததியே அந்தரவஸ்ஸம்ஹி, தமோக²ந்தோ⁴ பதா³லிதோ’’தி. – கா³தா²த்³வயம் அபா⁴ஸி;

தத்த² திண்ணம் மே தாலபத்தானம், க³ங்கா³தீரே குடீ கதாதி தாலருக்க²தோ பஹிதேஹி தீஹி தாலபண்ணேஹி மய்ஹம் வஸ்ஸனபரிஹரணத்த²ம் க³ங்கா³ய நதி³யா தீரே குடிகா கதா. தேன அத்தனோ ஸேனாஸனஸந்தோஸம் த³ஸ்ஸேதி. வுத்தஞ்ஹி த⁴ம்மஸேனாபதினா –

‘‘பல்லங்கேன நிஸின்னஸ்ஸ, ஜண்ணுகே நாபி⁴வஸ்ஸதி;

அலம் பா²ஸுவிஹாராய, பஹிதத்தஸ்ஸ பி⁴க்கு²னோ’’தி. (தே²ரகா³. 985; மி. ப. 6.1.1);

‘‘தாலபத்தீன’’ந்திபி பாடோ², ஸோ ஏவத்தோ². ச²வஸித்தோவ மே பத்தோதி மய்ஹம் பத்தோ ச²வஸித்தஸதி³ஸோ, மதானம் கீ²ரஸேசனகுண்ட³ஸதி³ஸோதி அத்தோ². பம்ஸுகூலஞ்ச சீவரந்தி சீவரஞ்ச மே அந்தரமக்³க³ஸுஸானாதீ³ஸு ச²ட்³டி³தனந்தகேஹி கதம் பம்ஸுகூலம். பத³த்³வயேன பரிக்கா²ரஸந்தோஸம் த³ஸ்ஸேதி.

த்³வின்னம் அந்தரவஸ்ஸானந்தி த்³வீஸு அந்தரவஸ்ஸேஸு பப்³ப³ஜிததோ அரஹத்தமப்பத்தஸம்வச்ச²ரேஸு. ஏகா வாசா மே பா⁴ஸிதாதி ஏகா, ‘‘அலம், ப⁴கி³னீ’’தி கீ²ரபடிக்கே²பவாசா ஏவ மயா வுத்தா, அஞ்ஞோ தத்த² வசீபே⁴தோ³ நாஹோஸி. தேன உக்கம்ஸக³தம் காயவசீஸம்யமம் த³ஸ்ஸேதி. ததியே அந்தரவஸ்ஸம்ஹீதி ததியஸ்ஸ ஸம்வச்ச²ரஸ்ஸ அப்³ப⁴ந்தரே, தஸ்மிம் அபரிபுண்ணேயேவ. தமோக²ந்தோ⁴ பதா³லிதோதி அக்³க³மக்³கே³ன தமோக²ந்தோ⁴ பி⁴ன்னோ, அவிஜ்ஜானுஸயோ ஸமுச்சி²ன்னோதி அத்தோ². தேன ததே³கட்ட²தாய ஸப்³ப³கிலேஸானம் அனவஸேஸப்பஹானம் வத³தி.

க³ங்கா³தீரியத்தே²ரகா³தா²வண்ணனா நிட்டி²தா.