3. ஏரகத்தே²ரகா³தா²வண்ணனா

து³க்கா² காமா ஏரகாதி ஆயஸ்மதோ ஏரகத்தே²ரஸ்ஸ கா³தா². கா உப்பத்தி? அயம்பி புரிமபு³த்³தே⁴ஸு கதாதி⁴காரோ தத்த² தத்த² ப⁴வே புஞ்ஞானி உபசினந்தோ ஸித்³த⁴த்த²ஸ்ஸ ப⁴க³வதோ காலே குலகே³ஹே நிப்³ப³த்தித்வா விஞ்ஞுதம் பத்தோ ஏகதி³வஸம் ஸத்தா²ரம் தி³ஸ்வா பஸன்னமானஸோ ஸத்து² கிஞ்சி தா³தப்³ப³யுத்தகம் அலப⁴ந்தோ ‘‘ஹந்தா³ஹம் காயஸாரம் புஞ்ஞம் கரிஸ்ஸாமீ’’தி ஸத்து² க³மனமக்³க³ம் ஸோதே⁴த்வா ஸமம் அகாஸி. ஸத்தா² தேன ததா²கதம் மக்³க³ம் படிபஜ்ஜி. ஸோ தத்த² ப⁴க³வந்தம் தி³ஸ்வா பஸன்னமானஸோ வந்தி³த்வா அஞ்ஜலிம் பக்³க³ய்ஹ பஸன்னசித்தோ யாவ த³ஸ்ஸனுபசாரஸமதிக்கமா பு³த்³தா⁴ரம்மணம் பீதிம் அவிஜஹந்தோ அட்டா²ஸி. ஸோ தேன புஞ்ஞகம்மேன தே³வலோகே நிப்³ப³த்தோ அபராபரம் புஞ்ஞானி கத்வா ஸுக³தீஸுயேவ ஸம்ஸரந்தோ இமஸ்மிம் பு³த்³து⁴ப்பாதே³ ஸாவத்தி²யம் ஸம்பா⁴வனீயஸ்ஸ குடும்பி³யஸ்ஸ புத்தோ ஹுத்வா நிப்³ப³த்தி, ஏரகோதிஸ்ஸ நாமம் அஹோஸி அபி⁴ரூபோ த³ஸ்ஸனீயோ பாஸாதி³கோ இதிகத்தப்³ப³தாஸு பரமேன வேய்யத்தியேன ஸமன்னாக³தோ. தஸ்ஸ மாதாபிதரோ குலேன ரூபேன ஆசாரேன வயேன கோஸல்லேன ச அனுச்ச²விகம் தா³ரிகம் ஆனேத்வா விவாஹகம்மம் அகம்ஸு. ஸோ தாய ஸத்³தி⁴ம் ஸம்வாஸேன கே³ஹே வஸந்தோ பச்சி²மப⁴விகத்தா கேனசிதே³வ ஸம்வேக³வத்து²னா ஸம்ஸாரே ஸம்விக்³க³மானஸோ ஸத்து² ஸந்திகம் க³ந்த்வா த⁴ம்மம் ஸுத்வா படிலத்³த⁴ஸத்³தோ⁴ பப்³ப³ஜி, தஸ்ஸ ஸத்தா² கம்மட்டா²னம் அதா³ஸி. ஸோ கம்மட்டா²னம் க³ஹேத்வா கதிபயதி³வஸாதிக்கமேன உக்கண்டா²பி⁴பூ⁴தோ விஹாஸி. அத² ஸத்தா² தஸ்ஸ சித்தப்பவத்திம் ஞத்வா ஓவாத³வஸேன ‘‘து³க்கா² காமா ஏரகா’’தி கா³த²ம் அபா⁴ஸி. ஸோ தம் ஸுத்வா ‘‘அயுத்தம் மயா கதம், யோஹம் ஏவரூபஸ்ஸ ஸத்து² ஸந்திகே கம்மட்டா²னம் க³ஹேத்வா தம் விஸ்ஸஜ்ஜேந்தோ மிச்சா²விதக்கப³ஹுலோ விஹாஸி’’ந்தி ஸம்வேக³ஜாதோ விபஸ்ஸனாய யுத்தப்பயுத்தோ நசிரஸ்ஸேவ அரஹத்தம் பாபுணி. தேன வுத்தம் அபதா³னே (அப. தே²ர 1.15.32-36) –

‘‘உத்தரித்வான நதி³கம், வனம் க³ச்ச²தி சக்கு²மா;

தமத்³த³ஸாஸிம் ஸம்பு³த்³த⁴ம், ஸித்³த⁴த்த²ம் வரலக்க²ணம்.

‘‘குதா³லபிடகமாதா³ய, ஸமம் கத்வான தம் பத²ம்;

ஸத்தா²ரம் அபி⁴வாதே³த்வா, ஸகம் சித்தம் பஸாத³யிம்.

‘‘சதுன்னவுதிதோ கப்பே, யம் கம்மமகரிம் ததா³;

து³க்³க³திம் நாபி⁴ஜானாமி, மக்³க³தா³னஸ்ஸித³ம் ப²லம்.

‘‘ஸத்தபஞ்ஞாஸகப்பம்ஹி, ஏகோ ஆஸிம் ஜனாதி⁴போ;

நாமேன ஸுப்பபு³த்³தோ⁴தி, நாயகோ ஸோ நரிஸ்ஸரோ.

‘‘கிலேஸா ஜா²பிதா மய்ஹம்…பே… கதம் பு³த்³த⁴ஸ்ஸ ஸாஸன’’ந்தி.

அரஹா பன ஹுத்வா அஞ்ஞம் ப்³யாகரோந்தோ –

93. ‘‘து³க்கா² காமா ஏரக, ந ஸுகா² காமா ஏரக;

யோ காமே காமயதி, து³க்க²ம் ஸோ காமயதி ஏரக;

யோ காமே ந காமயதி, து³க்க²ம் ஸோ ந காமயதி ஏரகா’’தி. –

தமேவ ப⁴க³வதா வுத்தகா³த²ம் பச்சுதா³ஹாஸி.

தத்த² து³க்கா² காமாதி இமே வத்து²காமகிலேஸகாமா து³க்க²வத்து²தாய விபரிணாமது³க்க²ஸம்ஸாரது³க்க²ஸபா⁴வதோ ச, து³க்கா² து³க்க²மா து³க்க²னிப்³ப³த்திகா. வுத்தஞ்ஹேதம் – ‘‘அப்பஸ்ஸாதா³ காமா ப³ஹுது³க்கா² ப³ஹுபாயாஸா, ஆதீ³னவோ ஏத்த² பி⁴ய்யோ’’திஆதி³ (பாசி. 417; ம. நி. 1.234). ஏரகாதி பட²மம் தாவ ப⁴க³வா தம் ஆலபதி, பச்சா² பன தே²ரோ அத்தானம் நாமேன கதே²ஸி. ந ஸுகா² காமாதி காமா நாமேதே ஜானந்தஸ்ஸ ஸுகா² ந ஹோந்தி, அஜானந்தஸ்ஸ பன ஸுக²தோ உபட்ட²ஹந்தி. யதா²ஹ – ‘‘யோ ஸுக²ம் து³க்க²தோ அத்³த³, து³க்க²மத்³த³க்கி² ஸல்லதோ’’திஆதி³ (ஸம். நி. 4.253; இதிவு. 53; தே²ரகா³. 986). யோ காமே காமயதி, து³க்க²ம் ஸோ காமயதீதி யோ ஸத்தோ கிலேஸகாமேன வத்து²காமே காமயதி, தஸ்ஸ தம் காமனம் ஸம்பதி ஸபரிளாஹதாய, ஆயதிம் அபாயது³க்க²ஹேதுதாய ச வட்டது³க்க²ஹேதுதாய ச து³க்க²ம். வத்து²காமா பன து³க்க²ஸ்ஸ வத்து²பூ⁴தா. இதி ஸோ து³க்க²ஸபா⁴வம் து³க்க²னிமித்தம் து³க்க²வத்து²ஞ்ச காமயதீதி வுத்தோ. இதரம் படிபக்க²வஸேன தமேவத்த²ம் ஞாபேதும் வுத்தம், தஸ்மா தஸ்ஸத்தோ² வுத்தவிபரியாயேன வேதி³தப்³போ³.

ஏரகத்தே²ரகா³தா²வண்ணனா நிட்டி²தா.