7. ஸஞ்ஞாஸுத்தம்

27. ‘‘ஸத்த வோ, பி⁴க்க²வே, அபரிஹானியே த⁴ம்மே தே³ஸேஸ்ஸாமி. தம் ஸுணாத², ஸாது⁴கம் மனஸி கரோத²…பே…. கதமே ச, பி⁴க்க²வே, ஸத்த அபரிஹானியா த⁴ம்மா? யாவகீவஞ்ச, பி⁴க்க²வே, பி⁴க்கூ² அனிச்சஸஞ்ஞம் பா⁴வேஸ்ஸந்தி; வுத்³தி⁴யேவ, பி⁴க்க²வே, பி⁴க்கூ²னம் பாடிகங்கா², நோ பரிஹானி.

‘‘யாவகீவஞ்ச, பி⁴க்க²வே, பி⁴க்கூ² அனத்தஸஞ்ஞம் பா⁴வேஸ்ஸந்தி…பே… அஸுப⁴ஸஞ்ஞம் பா⁴வேஸ்ஸந்தி… ஆதீ³னவஸஞ்ஞம் பா⁴வேஸ்ஸந்தி… பஹானஸஞ்ஞம் பா⁴வேஸ்ஸந்தி… விராக³ஸஞ்ஞம் பா⁴வேஸ்ஸந்தி… நிரோத⁴ஸஞ்ஞம் பா⁴வேஸ்ஸந்தி; வுத்³தி⁴யேவ, பி⁴க்க²வே, பி⁴க்கூ²னம் பாடிகங்கா², நோ பரிஹானி. ‘‘யாவகீவஞ்ச, பி⁴க்க²வே, இமே ஸத்த அபரிஹானியா த⁴ம்மா பி⁴க்கூ²ஸு ட²ஸ்ஸந்தி, இமேஸு ச ஸத்தஸு அபரிஹானியேஸு த⁴ம்மேஸு, பி⁴க்கூ² ஸந்தி³ஸ்ஸிஸ்ஸந்தி; வுத்³தி⁴யேவ, பி⁴க்க²வே, பி⁴க்கூ²னம் பாடிகங்கா², நோ பரிஹானீ’’தி [தீ³. நி. 2.138]. ஸத்தமம்.