232. අට්ඨචීවරමාතිකා

379. අට්ඨිමා, භික්ඛවෙ, මාතිකා චීවරස්ස උප්පාදාය – සීමාය දෙති, කතිකාය දෙති, භික්ඛාපඤ්ඤත්තියා දෙති, සඞ්ඝස්ස දෙති, උභතොසඞ්ඝස්ස දෙති, වස්සංවුට්ඨසඞ්ඝස්ස දෙති, ආදිස්ස දෙති, පුග්ගලස්ස දෙති.

සීමාය දෙති – යාවතිකා භික්ඛූ අන්තොසීමගතා තෙහි භාජෙතබ්බං. කතිකාය දෙති – සම්බහුලා ආවාසා සමානලාභා හොන්ති එකස්මිං ආවාසෙ දින්නෙ සබ්බත්ථ දින්නං හොති. භික්ඛාපඤ්ඤත්තියා දෙති, යත්ථ සඞ්ඝස්ස ධුවකාරා කරිය්‍යන්ති, තත්ථ දෙති. සඞ්ඝස්ස දෙති, සම්මුඛීභූතෙන සඞ්ඝෙන භාජෙතබ්බං. උභතොසඞ්ඝස්ස දෙති, බහුකාපි භික්ඛූ හොන්ති, එකා භික්ඛුනී හොති, උපඩ්ඪං දාතබ්බං, බහුකාපි භික්ඛුනියො හොන්ති, එකො භික්ඛු හොති, උපඩ්ඪං දාතබ්බං. වස්සංවුට්ඨසඞ්ඝස්ස දෙති, යාවතිකා භික්ඛූ තස්මිං ආවාසෙ වස්සංවුට්ඨා, තෙහි භාජෙතබ්බං. ආදිස්ස දෙති, යාගුයා වා භත්තෙ වා ඛාදනීයෙ වා චීවරෙ වා සෙනාසනෙ වා භෙසජ්ජෙ වා. පුග්ගලස්ස දෙති, ‘‘ඉමං චීවරං ඉත්ථන්නාමස්ස දම්මී’’ති.

අට්ඨචීවරමාතිකා නිට්ඨිතා.

චීවරක්ඛන්ධකො අට්ඨමො.