233. තස්සුද්දානං

රාජගහකො නෙගමො, දිස්වා වෙසාලියං ගණිං;

පුන රාජගහං ගන්ත්වා, රඤ්ඤො තං පටිවෙදයි.

පුත්තො සාලවතිකාය, අභයස්ස හි අත්‍රජො;

ජීවතීති කුමාරෙන, සඞ්ඛාතො ජීවකො ඉති.

සො හි තක්කසීලං ගන්ත්වා, උග්ගහෙත්වා මහාභිසො;

සත්තවස්සිකආබාධං, නත්ථුකම්මෙන නාසයි.

රඤ්ඤො භගන්දලාබාධං, ආලෙපෙන අපාකඩ්ඪි;

මමඤ්ච ඉත්ථාගාරඤ්ච, බුද්ධසඞ්ඝං චුපට්ඨහි.

රාජගහකො ච සෙට්ඨි, අන්තගණ්ඨි තිකිච්ඡිතං;

පජ්ජොතස්ස මහාරොගං, ඝතපානෙන නාසයි.

අධිකාරඤ්ච සිවෙය්‍යං, අභිසන්නං සිනෙහති;

තීහි උප්පලහත්ථෙහි, සමත්තිංසවිරෙචනං.

පකතත්තං වරං යාචි, සිවෙය්‍යඤ්ච පටිග්ගහි;

චීවරඤ්ච ගිහිදානං, අනුඤ්ඤාසි තථාගතො.

රාජගහෙ ජනපදෙ බහුං, උප්පජ්ජි චීවරං;

පාවාරො කොසියඤ්චෙව, කොජවො අඩ්ඪකාසිකං.

උච්චාවචා ච සන්තුට්ඨි, නාගමෙසාගමෙසුං ච;

පඨමං පච්ඡා සදිසා, කතිකා ච පටිහරුං.

භණ්ඩාගාරං අගුත්තඤ්ච, වුට්ඨාපෙන්ති තථෙව ච;

උස්සන්නං කොලාහලඤ්ච, කථං භාජෙ කථං දදෙ.

සකාතිරෙකභාගෙන, පටිවීසො කථං දදෙ;

ඡකණෙන සීතුදකා [සීතුන්දී ච (සී.), සීතුණ්හි ච (කත්ථචි)], උත්තරිතු න ජානරෙ.

ආරොපෙන්තා භාජනඤ්ච, පාතියා ච ඡමාය ච;

උපචිකාමජ්ඣෙ ජීරන්ති, එකතො පත්ථින්නෙන ච.

ඵරුසාච්ඡින්නච්ඡිබන්ධා, අද්දසාසි උබ්භණ්ඩිතෙ;

වීමංසිත්වා සක්‍යමුනි, අනුඤ්ඤාසි තිචීවරං.

අඤ්ඤෙන අතිරෙකෙන, උප්පජ්ජි ඡිද්දමෙව ච;

චාතුද්දීපො වරං යාචි, දාතුං වස්සිකසාටිකං.

ආගන්තුගමිගිලානං, උපට්ඨාකඤ්ච භෙසජ්ජං;

ධුවං උදකසාටිඤ්ච, පණීතං අතිඛුද්දකං.

ථුල්ලකච්ඡුමුඛං ඛොමං, පරිපුණ්ණං අධිට්ඨානං;

පච්ඡිමං කතො ගරුකො, විකණ්ණො සුත්තමොකිරි.

ලුජ්ජන්ති නප්පහොන්ති, ච අන්වාධිකං බහූනි ච;

අන්ධවනෙ අස්සතියා, එකො වස්සං උතුම්හි ච.

ද්වෙ භාතුකා රාජගහෙ, උපනන්දො පුන ද්විසු;

කුච්ඡිවිකාරො ගිලානො, උභො චෙව ගිලානකා [ගිලායනා (ක.)].

නග්ගා කුසා වාකචීරං, ඵලකො කෙසකම්බලං;

වාළඋලූකපක්ඛඤ්ච, අජිනං අක්කනාළකං.

පොත්ථකං නීලපීතඤ්ච, ලොහිතං මඤ්ජිට්ඨෙන ච;

කණ්හා මහාරඞ්ගනාම, අච්ඡින්නදසිකා තථා.

දීඝපුප්ඵඵණදසා, කඤ්චුතිරීටවෙඨනං;

අනුප්පන්නෙ පක්කමති, සඞ්ඝො භිජ්ජති තාවදෙ.

පක්ඛෙ දදන්ති සඞ්ඝස්ස, ආයස්මා රෙවතො පහි;

විස්සාසගාහාධිට්ඨාති, අට්ඨ චීවරමාතිකාති.

ඉමම්හි ඛන්ධකෙ වත්ථූ ඡන්නවුති.

චීවරක්ඛන්ධකො නිට්ඨිතො.