222. සඞ්ඝිකචීවරුප්පාදකථා

363. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරො භික්ඛු එකො වස්සං වසි. තත්ථ මනුස්සා සඞ්ඝස්ස දෙමාති චීවරානි අදංසු. අථ ඛො තස්ස භික්ඛුනො එතදහොසි – ‘‘භගවතා පඤ්ඤත්තං ‘චතුවග්ගො පච්ඡිමො සඞ්ඝො’ති. අහඤ්චම්හි එකකො. ඉමෙ ච මනුස්සා සඞ්ඝස්ස දෙමාති චීවරානි අදංසු. යංනූනාහං ඉමානි සඞ්ඝිකානි චීවරානි සාවත්ථිං හරෙය්‍ය’’න්ති. අථ ඛො සො භික්ඛු තානි චීවරානි ආදාය සාවත්ථිං ගන්ත්වා භගවතො එතමත්ථං ආරොචෙසි. ‘‘තුය්හෙව, භික්ඛු, තානි චීවරානි යාව කථිනස්ස උබ්භාරායා’’ති. ඉධ පන, භික්ඛවෙ, භික්ඛු එකො වස්සං වසති. තත්ථ මනුස්සා සඞ්ඝස්ස දෙමාති චීවරානි දෙන්ති. අනුජානාමි, භික්ඛවෙ, තස්සෙව තානි චීවරානි යාව කථිනස්ස උබ්භාරායාති.

තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරො භික්ඛු උතුකාලං එකො වසි. තත්ථ මනුස්සා සඞ්ඝස්ස දෙමාති චීවරානි අදංසු. අථ ඛො තස්ස භික්ඛුනො එතදහොසි – ‘‘භගවතා පඤ්ඤත්තං ‘චතුවග්ගො පච්ඡිමො සඞ්ඝො’ති. අහඤ්චම්හි එකකො. ඉමෙ ච මනුස්සා සඞ්ඝස්ස දෙමාති චීවරානි අදංසු. යංනූනාහං ඉමානි සඞ්ඝිකානි චීවරානි සාවත්ථිං හරෙය්‍ය’’න්ති. අථ ඛො සො භික්ඛු තානි චීවරානි ආදාය සාවත්ථිං ගන්ත්වා භික්ඛූනං එතමත්ථං ආරොචෙසි. භික්ඛූ භගවතො එතමත්ථං ආරොචෙසුං. අනුජානාමි, භික්ඛවෙ, සම්මුඛීභූතෙන සඞ්ඝෙන භාජෙතුං. ඉධ පන, භික්ඛවෙ, භික්ඛු උතුකාලං එකො වසති. තත්ථ මනුස්සා සඞ්ඝස්ස දෙමාති චීවරානි දෙන්ති. අනුජානාමි, භික්ඛවෙ, තෙන භික්ඛුනා තානි චීවරානි අධිට්ඨාතුං – ‘‘මය්හිමානි චීවරානී’’ති. තස්ස චෙ, භික්ඛවෙ, භික්ඛුනො තං චීවරං අනධිට්ඨිතෙ අඤ්ඤො භික්ඛු ආගච්ඡති, සමකො දාතබ්බො භාගො. තෙහි චෙ, භික්ඛවෙ, භික්ඛූහි තං චීවරං භාජියමානෙ, අපාතිතෙ කුසෙ, අඤ්ඤො භික්ඛු ආගච්ඡති, සමකො දාතබ්බො භාගො. තෙහි චෙ, භික්ඛවෙ, භික්ඛූහි තං චීවරං භාජියමානෙ, පාතිතෙ කුසෙ, අඤ්ඤො භික්ඛු ආගච්ඡති, නාකාමා දාතබ්බො භාගොති.

තෙන ඛො පන සමයෙන ද්වෙ භාතිකා ථෙරා, ආයස්මා ච ඉසිදාසො ආයස්මා ච ඉසිභටො, සාවත්ථියං වස්සංවුට්ඨා අඤ්ඤතරං ගාමකාවාසං අගමංසු. මනුස්සා චිරස්සාපි ථෙරා ආගතාති සචීවරානි භත්තානි අදංසු. ආවාසිකා භික්ඛූ ථෙරෙ පුච්ඡිංසු – ‘‘ඉමානි, භන්තෙ, සඞ්ඝිකානි චීවරානි ථෙරෙ ආගම්ම උප්පන්නානි, සාදියිස්සන්ති ථෙරා භාග’’න්ති. ථෙරා එවමාහංසු – ‘‘යථා ඛො මයං, ආවුසො, භගවතා ධම්මං දෙසිතං ආජානාම, තුම්හාකංයෙව තානි චීවරානි යාව කථිනස්ස උබ්භාරායා’’ති.

තෙන ඛො පන සමයෙන තයො භික්ඛූ රාජගහෙ වස්සං වසන්ති. තත්ථ මනුස්සා සඞ්ඝස්ස

දෙමාති චීවරානි දෙන්ති. අථ ඛො තෙසං භික්ඛූනං එතදහොසි – ‘‘භගවතා පඤ්ඤත්තං ‘චතුවග්ගො පච්ඡිමො සඞ්ඝො’ති. මයඤ්චම්හා තයො ජනා. ඉමෙ ච මනුස්සා සඞ්ඝස්ස දෙමාති චීවරානි දෙන්ති. කථං නු ඛො අම්හෙහි පටිපජ්ජිතබ්බ’’න්ති? තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා ථෙරා, ආයස්මා ච නිලවාසී ආයස්මා ච සාණවාසී ආයස්මා ච ගොතකො ආයස්මා ච භගු ආයස්මා ච ඵළිකසන්තානො, පාටලිපුත්තෙ විහරන්ති කුක්කුටාරාමෙ. අථ ඛො තෙ භික්ඛූ පාටලිපුත්තං ගන්ත්වා ථෙරෙ පුච්ඡිංසු. ථෙරා එවමාහංසු – ‘‘යථා ඛො මයං ආවුසො භගවතා ධම්මං දෙසිතං ආජානාම, තුම්හාකංයෙව තානි චීවරානි යාව කථිනස්ස උබ්භාරායා’’ති.

සඞ්ඝිකචීවරුප්පාදකථා නිට්ඨිතා.