6. චාරිත්තසික්ඛාපදවණ්ණනා

298. ඡට්ඨෙ ‘‘පරියෙසිත්වා ආරොචනකිච්චං නාම නත්ථී’’ති වුත්තත්තා යො අපරියෙසිතබ්බො උපසඞ්කමිතුං යුත්තට්ඨානෙ දිස්සති, සො සචෙපි පකතිවචනස්ස සවනූපචාරං අතික්කම්ම ඨිතො උපගන්ත්වා ආපුච්ඡිතබ්බො. තෙනාහ ‘‘අපි ච…පෙ… යං පස්සති, සො ආපුච්ඡිතබ්බො’’තිආදි.

302. අනාපත්තිවාරෙ චෙත්ථ අන්තරාරාමාදීනඤ්ඤෙව වුත්තත්තා විහාරතො ගාමවීථිං අනුඤ්ඤාතකාරණං විනා අතික්කමන්තස්සාපි ආපත්ති හොති, න පන ඝරූපචාරං අතික්කමන්තස්සෙව.

යං පන පාළියං ‘‘අඤ්ඤස්ස ඝරූපචාරං ඔක්කමන්තස්ස…පෙ… පඨමං පාදං උම්මාරං අතික්කාමෙතී’’තිආදි වුත්තං. තං ගාමෙ පවිට්ඨං සන්ධාය වුත්තං, තථාපි අඤ්ඤස්ස ඝරූපචාරං අනොක්කමිත්වා වීථිමජ්ඣෙනෙව ගන්ත්වා ඉච්ඡිතිච්ඡිතඝරද්වාරාභිමුඛෙ ඨත්වා මනුස්සෙ ඔලොකෙත්වා ගච්ඡන්තස්සාපි පාචිත්තියමෙව. තත්ථ කෙචි ‘‘වීථියං අතික්කමන්තස්ස ඝරූපචාරගණනාය ආපත්තියො’’ති වදන්ති. අඤ්ඤෙ පන ‘‘යානි කුලානි උද්දිස්ස ගතො, තෙසං ගණනායා’’ති. පඤ්චන්නං භොජනානං අඤ්ඤතරෙන නිමන්තනසාදියනං, සන්තං භික්ඛුං අනාපුච්ඡනා, භත්තියඝරතො අඤ්ඤඝරූපසඞ්කමනං, මජ්ඣන්හිකානතික්කමො, සමයාපදානං අභාවොති ඉමානෙත්ථ පඤ්ච අඞ්ගානි.

චාරිත්තසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.