4. චතුත්ථපාරාජිකසික්ඛාපදවණ්ණනා
675. ‘‘ලොකස්සාදසඞ්ඛාතස්ස මිත්තසන්ථවස්ස වසෙන තං දස්සෙතුං කායසංසග්ගරාගෙනාති වුත්ත’’න්ති ලිඛිතං. තිස්සිත්ථියොති තීසු ඉත්ථීසු, තිස්සො වා ඉත්ථියො. තං න සෙවෙති තාසු න සෙවති. අනරියාති උභතොබ්‍යඤ්ජනා. බ්‍යඤ්ජනස්මින්ති අත්තනො බ්‍යඤ්ජනෙ. න සෙවෙති න සෙවති. න චාචරෙති නාචරති. වණ්ණාවණ්ණොති ද්වීහිපි සුක්කවිස්සට්ඨි. ගමනුප්පාදනන්ති සඤ්චරිත්තං.
676. ‘‘නිවත්ථං වා පාරුතං වා’’ති එත්ථ නිවත්ථස්ස වා පාරුතස්ස වා වත්ථස්ස ගහණං සාදියතීති අත්ථො.
චතුත්ථපාරාජිකසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.
පාරාජිකකණ්ඩවණ්ණනා නිට්ඨිතා.