10. දසමනිස්සග්ගියපාචිත්තියසික්ඛාපදවණ්ණනා

779. දසමෙ පන ‘‘යා පන භික්ඛුනී අඤ්ඤදත්ථිකෙන පරික්ඛාරෙන අඤ්ඤුද්දිසිකෙන පුග්ගලිකෙන අඤ්ඤං චෙතාපෙය්‍ය, නිස්සග්ගියං පාචිත්තිය’’න්ති එවංවිධෙන භවිතබ්බං, ‘‘පුග්ගලිකෙන සංයාචිකෙනා’’ති ඉමිනා එකාදසමෙන භවිතබ්බං සියා යථාක්කමෙන සම්භවතො. කාමමෙව චෙතං අට්ඨුප්පත්තියා අභාවතො න වුත්තං, අත්ථතො පන ගහෙතබ්බමෙව. එත්ථ පන සඞ්ඝගණපුග්ගලානං පවාරිතට්ඨානෙ, පුග්ගලස්සෙව ඤාතකට්ඨානෙ ච අනාපත්තිඡායා දිස්සති, ඉදං සබ්බං අම්හාකං තක්කානුසාරවසෙනෙව වුත්තන්ති කත්වා න සාරතො දට්ඨබ්බං. විචාරෙත්වා යථා නිච්චලකාරණං දිස්වා යං වා විනයක්කමකොවිදා අනුජානන්ති, තං තදෙව ගහෙතබ්බං. පොරාණගණ්ඨිපදෙ පන ‘‘ආපදාසුපි අඤ්ඤං ගරුභණ්ඩමෙව චෙතාපෙතබ්බං, ඉතරං න වට්ටති, භික්ඛුස්ස පන වට්ටතී’’ති වුත්තං.

දසමනිස්සග්ගියපාචිත්තියසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.