5. පඨමකාමභූසුත්තවණ්ණනා

347. එලං වුච්චති දොසො, තං එතස්ස නත්ථීති නෙලං, තං අඞ්ගං එතස්සාති නෙලඞ්ගො, සුවිසුද්ධසීලගුණො. තෙනාහ ‘‘නෙලඞ්ගන්ති ඛො, භන්තෙ, සීලානමෙතං අධිවචන’’න්ති. අට්ඨකථායං පන දොසාභාවමෙව දස්සෙතුං ‘‘නෙලඞ්ගොති නිද්දොසො’’ති වුත්තං. එතං භික්ඛුං ආගච්ඡන්තන්ති මහාකප්පිනත්ථෙරං සන්ධාය වුත්තං. අත්තනො දිට්ඨෙන කථෙසීති අත්තනො සබ්බඤ්ඤුතඤ්ඤාණෙන පච්චක්ඛතො උපලක්ඛිතෙන අත්ථෙන කථෙසි. අයං පන නයග්ගාහෙනාති අයං පන ගහපති අසුත්වා කෙවලං නයග්ගාහෙන ආහ.

පඨමකාමභූසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.