10. උපස්සයසුත්තවණ්ණනා

153. ලාභසක්කාරහෙතුපි එකච්චෙ භික්ඛූ භික්ඛුනුපස්සයං ගන්ත්වා භික්ඛුනියො ඔවදන්ති, එවමෙවං අයං පන ථෙරො න ලාභසක්කාරහෙතු භික්ඛුනුපස්සයගමනං යාචති, අථ කස්මාති ආහ ‘‘කම්මට්ඨානත්ථිකා’’තිආදි. එසො හි ආනන්දත්ථෙරො උස්සුක්කාපෙත්වා පටිපත්තිගුණං දස්සෙන්තො යස්මා තා භික්ඛුනියො චතුසච්චකම්මට්ඨානිකා, තස්මා පඤ්චන්නං උපාදානක්ඛන්ධානං උදයබ්බයාදිපකාසනියා ධම්මකථාය විපස්සනාපටිපත්තිසම්පදං දස්සෙසි. අනිච්චාදිලක්ඛණානි චෙව උදයබ්බයාදිකෙ ච සම්මා දස්සෙසි. හත්ථෙන ගහෙත්වා විය පච්චක්ඛතො දස්සෙසි. සමාදපෙසීති තත්ථ ලක්ඛණාරම්මණිකවිපස්සනං සමාදපෙසි. යථා වීථිපටිපන්නො හුත්වා පවත්තති, එවං ගණ්හාපෙසි. සමුත්තෙජෙසීති විපස්සනාය ආරද්ධාය සඞ්ඛාරානං උදයබ්බයාදීසු උපට්ඨහන්තෙසු යථාකාලං පග්ගහසමුපෙක්ඛණෙහි බොජ්ඣඞ්ගානං අනුපවත්තනෙන භාවනාමජ්ඣිමවීථිං පාපෙත්වා යථා විපස්සනාඤාණං සුප්පසන්නං හුත්වා වහති, එවං ඉන්ද්‍රියානං විසදභාවකරණෙන විපස්සනාචිත්තං සම්මා උත්තෙජෙසි, නිබ්බානවසෙන වා සමාදපෙසි. සම්පහංසෙසීති තථා පවත්තියමානාය විපස්සනාය සමප්පවත්තභාවනාවසෙන උපරි ලද්ධබ්බභාවනාවසෙන චිත්තං සම්පහංසෙසි, ලද්ධස්සාදවසෙන සුට්ඨු තොසෙසි. එවමෙත්ථ අත්ථො වෙදිතබ්බො.

මනුතෙ පරිඤ්ඤාදිවසෙන සච්චානි බුජ්ඣතීති මුනි. තෙති තං. උපයොගත්ථෙ හි ඉදං සාමිවචනං. උත්තරීති උපරි, තව යථාභූතසභාවතො පරතොති අත්ථො. පක්ඛපතිතො අගතිගමනං අතිරෙකඔකාසො. උපපරික්ඛීති අනුවිච්ච නිවාරකො න බහුමතො. බුද්ධපටිභාගො ථෙරො. ‘‘බාලා භික්ඛුනී දුබ්භාසිතං ආහා’’ති අවත්වා ‘‘ඛමථ, භන්තෙ’’ති වදන්තෙන පක්ඛපාතෙන විය වුත්තං හොතීති ආහ ‘‘එකා භික්ඛුනී න වාරිතා’’තිආදි.

චුතා සලිඞ්ගතො නට්ඨා, දෙසන්තරපක්කමෙන අදස්සනං න ගතා. කණ්ටකසාඛා වියාති කුරණ්ටකඅපාමග්ගකණ්ටකලසිකාහි සාඛා විය.

උපස්සයසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.