7. දසඞ්ගසුත්තවණ්ණනා

113. මිච්ඡත්තසම්මත්තවසෙනාති එත්ථ මිච්ඡාභාවො මිච්ඡත්තං, තථා සම්මාභාවො සම්මත්තං. තථා තථා පවත්තා අකුසලක්ඛන්ධාව මිච්ඡාසති, එවං මිච්ඡාඤාණම්පි දට්ඨබ්බං. න හි ඤාණස්ස මිච්ඡාභාවො නාම අත්ථි. තස්මා මිච්ඡාඤාණිනොති මිච්ඡාසඤ්ඤාණාති අත්ථො, අයොනිසො පවත්තචිත්තුප්පාදාති අධිප්පායො. මිච්ඡාපච්චවෙක්ඛණෙනාති මිච්ඡාදිට්ඨිආදීනං මිච්ඡා අයොනිසො පච්චවෙක්ඛණෙන. කුසලවිමුත්තීති පකතිපුරිසසන්තරජානනං, ගුණවියුත්තස්ස අත්තනො සකත්තනි අවට්ඨානන්ති එවමාදිං අකුසලපවත්තිං ‘‘කුසලවිමුත්තී’’ති ගහෙත්වා ඨිතා මිච්ඡාවිමුත්තිකා. සම්මාපච්චවෙක්ඛණාති ඣානවිමොක්ඛාදීසු සම්මා අවිපරීතං පවත්තා පච්චවෙක්ඛණා.

දසඞ්ගසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.

තතියවග්ගවණ්ණනා නිට්ඨිතා.