6. සාරිපුත්තසුත්තවණ්ණනා

214. වාක්කරණචාතුරියතො වචනගුණහෙතූනං පූරියා පූරෙ භවාති පොරී, තාය පොරියා. තෙනාහ ‘‘අක්ඛරාදිපරිපුණ්ණායා’’ති. අවිබද්ධායාති පිත්තාදීහි න විබද්ධාය අනුපද්දුතාය. තෙනාහ ‘‘අපලිබුද්ධායා’’තිආදි. නිද්දොසායාති අත්ථතො බ්‍යඤ්ජනතො විගතදොසාය. අක්ඛලිතපදබ්‍යඤ්ජනායාති අගලිතපදබ්‍යඤ්ජනාය, අත්ථස්ස විඤ්ඤාපනියාති දිට්ඨධම්මිකාදිඅත්ථස්ස බොධනෙ පරියත්තාය. භික්ඛුනන්ති ගාථාසුඛත්ථං රස්සං කත්වා වුත්තං.

‘‘සංඛිත්තෙනපි දෙසෙති, විත්ථාරෙනපි භාසතී’’ති නයිදං පඨමං උද්දිසිත්වා තස්ස අත්ථස්ස කිත්තනවසෙන පවත්තිතං වචනං සන්ධාය වුත්තං. සා හි විත්ථාරදෙසනා එව හොති. යා පන දෙසනා කදාචි ධම්මපටිග්ගාහකානං අජ්ඣාසයවසෙන සංඛිත්තෙනෙව දස්සෙත්වා නික්ඛිපති, යා ච කදාචි විත්ථාරෙන, තදුභයං සන්ධාය වුත්තං. තෙනාහ ‘‘චත්තාරිමානී’’තිආදි. සභාවමධුරො පච්චයවසෙන මධුරතරො හොතීති දස්සෙතුං ‘‘යථා’’තිආදි වුත්තං. විවිධාකාරං කත්වා ධම්මං කථෙතුං පටිභාතීති පටිභානං, දෙසනාපකාරඤාණං. තෙනාහ ‘‘සමුද්දතො’’තිආදි. ඔදහන්තීති අවජානනවසෙන ගමෙන්ති.

සාරිපුත්තසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.