217. තිචීවරානුජානනකථා

346. ‘‘උක්ඛිත්තභණ්ඩිකභාවං ආපාදිතෙ’’ති ඉමිනා උබ්භණ්ඩිතෙති එත්ථ උක්ඛිත්තං භණ්ඩං උබ්භණ්ඩං, උබ්භණ්ඩභාවං ඉතා ආපාදිතාති උබ්භණ්ඩිතාති වචනත්ථං දස්සෙති. තෙ උබ්භණ්ඩිතෙ භික්ඛූ අද්දසාති යොජනා. භිසිසඞ්ඛෙපෙනාති භිසියං පක්ඛෙපෙන, පවෙසෙනාති අත්ථො, භිසිආකාරෙනාති වුත්තං හොති. තත්ථාති දක්ඛිණාගිරිං. ගච්ඡන්තා තෙ භික්ඛූති යොජනා. ‘‘අට්ඨපමාණාසූ’’ති ඉමිනා අන්තරට්ඨකාසූති එත්ථ කපච්චයො පමාණත්ථෙ හොතීති දස්සෙති, කෙසුචි පොත්ථකෙසු පමාණසද්දො න දිස්සති, ගළිතොති දට්ඨබ්බො. රත්තීසූති සම්බන්ධො. භගවන්තන්ති එත්ථ සම්පදානත්ථෙ උපයොගවචනන්ති ආහ ‘‘භගවතො’’ති. සීතාලුකාති එත්ථ සීතං පකති එතෙසන්ති සීතාලුනො, තෙයෙව සීතාලුකාති වචනත්ථං දස්සෙන්තො ආහ ‘‘සීතපකතිකා’’ති. යෙ කුලපුත්තා පකතියාව සීතෙන කිලමන්ති, තෙ සීතාලුකා නාමාති යොජනා. එකච්චියන්ති එත්ථ එකච්චසද්දො එකපරියායොති ආහ ‘‘එකං පට්ට’’න්ති. ඉමිනා එකොයෙව එකච්චොති කත්වා සකත්ථෙ අච්චපච්චයොති දස්සෙති. ‘‘පට්ට’’න්ති ඉමිනා එකච්චෙන නියුත්තං එකච්චියන්ති වචනත්ථං කත්වා නියුත්තත්ථෙ පවත්තස්ස ඉයපච්චයස්ස සරූපං දස්සෙති. ඉතීති එවං. භගවා අනුජානාතීති සම්බන්ධො. ඉතරෙති සඞ්ඝාටිතො ඉතරෙ උත්තරාසඞ්ගඅන්තරවාසකෙ.